จัตุรัสอิสรภาพ
Mustaqillik maydoni
จัตุรัสอนุสรณ์เอกราชที่ปรับปรุงจากจัตุรัสเลนินในยุคโซเวียต มีซุ้มประตูนกกระสา อนุสาวรีย์ลูกโลก รูปปั้นแม่ผู้โศกเศร้า และเปลวไฟนิรันดร์ เป็นพื้นที่สาธารณะที่ใหญ่ที่สุดของทาชเคนต์
จัตุรัสอิสรภาพเดิมชื่อจัตุรัสเลนิน เป็นศูนย์กลางการสวนสนามและการชุมนุมของทาชเคนต์ในยุคโซเวียต เปลี่ยนชื่อหลังได้รับเอกราชในปี 1991 และทยอยปรับปรุงตั้งแต่ทศวรรษ 1990 ทางเข้าเป็นซุ้มประตู “ความดีงามและความสูงส่ง” (Ezgulik Arch) ที่รองรับด้วยเสาหินอ่อนสีขาว 16 ต้น ยอดซุ้มเป็นรูปนกกระสากางปีก (สัญลักษณ์ของความสุข) ตรงกลางจัตุรัสมีอนุสาวรีย์เอกราชที่ใช้ลูกโลกปิดทอง (สลักเพียงแผนที่อุซเบกิสถาน) และรูปปั้น “แม่แห่งความสุข” อุ้มทารกอยู่ด้านล่าง มาแทนที่รูปปั้นเลนินเดิม ทางด้านเหนือเป็นรูปปั้น “แม่ผู้โศกเศร้า” ที่รำลึกถึงทหารอุซเบกราว 400,000 คนที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง พร้อมเปลวไฟนิรันดร์ ทางเดินสองข้างมีแผ่นทองแดงสลักชื่อผู้เสียชีวิต รอบจัตุรัสเป็นรัฐสภา อาคารคณะรัฐมนตรี และทำเนียบประธานาธิบดี พร้อมสนามหญ้ากว้าง กลุ่มน้ำพุ และคลองอันฮอร์ จัตุรัสเปิดให้เข้าชมฟรีตลอดทั้งวัน แต่เนื่องจากอยู่ติดอาคารรัฐบาล การรักษาความปลอดภัยจึงเข้มงวด บางส่วนมีราวกั้น และจะปิดในช่วงเทศกาล การเดินทาง: ออกจากสถานี Mustaqillik Maydoni บนสายแดงได้เลย (สถานีนี้เองก็เป็นหนึ่งในสถานีที่งดงามที่สุด) หรือเดินจากจัตุรัสอามีร์ติมูร์ตามบรอดเวย์ประมาณ 10 นาที แนะนำให้ใช้เวลาประมาณ 45 นาที ดีที่สุดคือมาในตอนเย็นเพื่อชมน้ำพุและไฟประดับ จากนั้นเดินเล่นริมคลองหรือไปยังโรงละครโอเปราและบัลเลต์นาวอยที่อยู่ใกล้ๆ (สร้างปี 1947 โดยมีเชลยสงครามชาวญี่ปุ่นมีส่วนร่วมในการก่อสร้าง มีการแสดงตอนกลางคืน และราคาตั๋วไม่แพง) หมายเหตุ: ห้ามถ่ายภาพอาคารรัฐบาลและเจ้าหน้าที่ทหารตำรวจ ห้ามบินโดรน
เวลาเปิดทำการ
ตลอดวัน
ที่เที่ยวใกล้เคียง
- พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์แห่งรัฐอุซเบกิสถาน
- โรงละครโอเปราและบัลเลต์อาลีเชร์ นาวอี
- วังเจ้าชายโรมานอฟ
- ถนนซายิลโกห์
- รถไฟใต้ดินทาชเคนต์
- พิพิธภัณฑสถานแห่งรัฐประวัติศาสตร์เตมือร์
- จัตุรัสอามีร์ตีมูร์
- พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งรัฐอุซเบกิสถาน