หนางเชียน

หุบเขาแม่น้ำล่านชางตอนต้นที่มีหุบเขากาเอ่อร์ใหญ่ วัดต้านาซี และนาเกลือไป๋จ้าอายุนับพันปีกระจายอยู่ริมแม่น้ำ และศิลปะหัตถกรรมเครื่องปั้นดินเผาดำทิเบตของหนางเชียนยังคงสืบทอดอยู่

อำเภอหนางเชียนตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเขตปกครองตนเองทิเบตยฺวี่shu ในมณฑลชิงไห่ ตั้งอยู่บนหุบเขาต้นน้ำแม่น้ำล่านชาง (แม่น้ำจาชู) ทางใต้ติดกับเขตฉางตูในทิเบต ตัวเมืองเซียงตาอยู่ที่ระดับความสูงราว 3,600 เมตร ในอดีตเป็นดินแดนของเจ้าหนางเชียน และเป็นศูนย์กลางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสำคัญของเขตคัมทิเบต

จุดชมวิวหลักแบ่งเป็นสองเส้นทาง เส้นทางตะวันออกเฉียงใต้เริ่มจากตัวเมืองตามหุบเขาแม่น้ำจาชูผ่านภูเขาศักดิ์สิทธิ์ไน่เจียหม่าไปถึงตำบลไป๋จ้า ชมนาเกลือขั้นบันไดของไป๋จ้าที่มีอายุนับพันปี จากนั้นเข้าสู่เขตป่าดึกดำบรรพ์ไป๋จ้าเพื่อเที่ยวหุบเขากาเอ่อร์ใหญ่และวัดกาเอ่อร์บนหน้าผา ส่วนเส้นทางตะวันตกข้ามหุบเขาหรานฉาอันสูงชันไปยังตำบลจี๋หนีไซ เพื่อเยี่ยมวัดต้านาซี (แหล่งโบราณคดีที่ได้รับการคุ้มครองระดับชาติและเป็นแหล่งศักดิ์สิทธิ์ของมหากาพย์เกอซาร์) ระหว่างทางสามารถแวะวัดไกเจียจือมู่ได้ ใกล้ตัวเมืองมีวัดไฉ่จิ่วและโรงงานเครื่องปั้นดินเผาดำทิเบตซึ่งเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่มีวัตถุระดับชาติ

ฤดูที่เหมาะที่สุดคือเดือนมิถุนายน–กันยายน และมีงานแข่งม้าราวเดือนกรกฎาคม ฤดูหนาวหนาวจัดและถนนภูเขาเป็นน้ำแข็ง หลายช่วงถนนสัญจรไม่ได้

การเดินทาง: จากสนามบินยฺวี่shu ปาถัง หรือเมืองเจี๋กู่ของยฺวี่shu ไปหนางเชียนใช้เวลาราว 3–4 ชั่วโมงโดยรถยนต์ สถานที่ท่องเที่ยวในอำเภอกระจัดกระจาย และถนนไม่ดี แนะนำให้เช่ารถออฟโรดพร้อมคนขับในท้องถิ่น

แนะนำให้ใช้เวลา 3–4 วัน พื้นที่มีระดับความสูงมาก ควรระวังอาการแพ้ความสูง และป้องกันแดด เมื่อเข้าชมวัดให้เคารพทิศทางการหมุนกงล้อสวดมนต์และข้อห้ามเรื่องการถ่ายภาพ

สถานที่เด่น

เส้นทางท่องเที่ยว