สถานีรถไฟดาลัด
Ga Đà Lạt
สถานีรถไฟสไตล์ศิลปะตกแต่ง (Art Deco) แบบฝรั่งเศส สร้างเสร็จในปี 1938 มียอดแหลมสามยอดสื่อถึงยอดเขาลังเบียน และสามารถนั่งรถไฟโบราณชมวิวไปยังหมู่บ้านไตรมัตเพื่อเยี่ยมชมวัดลินฟวก (วัดเศษกระเบื้อง)
สถานีรถไฟดาลัดตั้งอยู่ห่างจากทะเลสาบซวนเฮืองไปทางตะวันออกราว 1 กิโลเมตร สร้างระหว่างปี 1932–1938 โดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศส ด้านหน้าอาคารมีหลังคายอดแหลมสามยอดสื่อถึงยอดเขาทั้งสามของภูเขาลังเบียน และยังผสมผสานองค์ประกอบของสถานีในแคว้นนอร์มังดีของฝรั่งเศส สถานีแห่งนี้เป็นสถานีแบบฝรั่งเศสที่อนุรักษ์ไว้สมบูรณ์ที่สุดในเวียดนาม และเป็นมรดกทางสถาปัตยกรรมระดับชาติ ได้รับการขนานนามว่าเป็นสถานีที่สวยที่สุดในอินโดจีน เส้นทางรถไฟนี้เดิมเชื่อมดาลัดกับชายฝั่งที่ทาปจาม (Tháp Chàm) มีความยาวรวม 84 กิโลเมตร และเนื่องจากภูมิประเทศเป็นภูเขาชัน จึงใช้ระบบรางฟันเฟือง หลังปี 1975 เส้นทางนี้หยุดให้บริการและถูกรื้อถอน ปัจจุบันเหลือเพียงช่วงดาลัดถึงไตรมัต (Trại Mát) ราว 7 กิโลเมตรเป็นเส้นทางท่องเที่ยว รถไฟโบราณที่ตัวรถทำจากไม้ (บางคันเป็นรถที่ญี่ปุ่นบริจาคให้) วิ่งไปกลับวันละประมาณ 4–5 เที่ยว ใช้เวลาเที่ยวเดียวราว 30 นาที ผ่านแปลงผักชานเมืองและป่าสนไปถึงไตรมัต จากนั้นพักราว 30 นาที ซึ่งเพียงพอให้เดินเท้า 5 นาทีไปเยี่ยมชมวัดลินฟวก (“วัดเศษกระเบื้องเคลือบ”) แล้วกลับ ราคาตั๋วไปกลับสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติประมาณ 150,000–170,000 ด่อง ภายในสถานียังมีหัวรถจักรไอน้ำเก่าและตู้รถโบราณจัดแสดงไว้ให้เข้าไปถ่ายรูปได้ และในอาคารสถานีมีคาเฟ่ การเข้าชมสถานีประมาณ 10,000 ด่อง (ผู้โดยสารรถไฟได้ฟรี) เปิดให้บริการประมาณ 07:00–17:00 น. บริเวณใกล้เคียง: เดินเท้า 10 นาทีถึงมหาวิทยาลัยดาลัดและย่านวิลลาสไตล์ฝรั่งเศส ทางตะวันออกห่างออกไป 2 กิโลเมตรคือหอดาราศาสตร์ดาลัดและป่าสน การเดินทาง: แกร็บมอเตอร์ไซค์จากใจกลางเมืองราว 15,000–20,000 ด่อง ข้อควรระวัง: ตารางเดินรถให้ยึดประกาศของสถานีในวันนั้นเป็นหลัก ช่วงพีคอย่างสุดสัปดาห์และวันหยุด ควรซื้อตั๋วล่วงหน้า 1 วัน และรถไฟจะออกเดินทางก็ต่อเมื่อมีผู้โดยสารครบตามจำนวนที่กำหนด
เวลาเปิดทำการ
07:00–17:00 (รถไฟท่องเที่ยวประมาณ 07:45–16:00 หลายรอบ)
ที่เที่ยวใกล้เคียง
- พิพิธภัณฑ์เลิมด่ง
- ทะเลสาบซวนเฮือง
- สวนดอกไม้ดาลัด
- จัตุรัสเลิมเวียน
- วัดเทียนเวือง
- ตลาดกลางคืนดาลัด
- อาสนวิหารดาลัด
- เครซีเฮาส์