ฮกไกโดตอนเหนือ

สามพื้นที่ทางเหนือของฮกไกโด ได้แก่ คามิคาวะ รูโมอิ และโซยะ มีทุ่งดอกไม้ที่บิเอและฟูราโนะ อาซาฮิคาวะ และอุทยานไดเซ็ตสึซัง รวมถึงแหลมโซยะที่เหนือสุดและเกาะริชิริกับเรบุน

ภูมิภาคนี้คือ ฮกไกโดตอนเหนือ ตามเขตพื้นที่ของสำนักงานส่งเสริมการพัฒนาคามิคาวะ รูโมอิ และโซยะ ครอบคลุมอาซาฮิคาวะ บิเอ ฟูราโนะ คามิคาวะโจ รูโมอิ วากกานาอิ และเกาะริชิริกับเรบุน ตามการแบ่งเขตทางการ บิเอ·ฟูราโนะ และอาซาฮิคาวะอยู่ในคามิคาวะ จึงจัดอยู่ในฮกไกโดตอนเหนือ แม้คู่มือท่องเที่ยวภาษาจีนหลายเล่มจะจัดเป็นฮกไกโดตอนกลาง แต่ที่นี่ไม่มีข้อยกเว้น

จุดเด่นหลัก: เส้นทางแพตช์เวิร์กที่บิเอ เนินสี่ฤดู และบ่อน้ำสีฟ้าชิโรกาเนะ ทุ่งลาเวนเดอร์ที่ฟาร์มโทมิตะในฟูราโนะ สวนสัตว์อาซาฮิยามะและราเมนอาซาฮิคาวะ อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซันซึ่งเป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น ชมพืชบนภูเขาและใบไม้แดงต้นฤดูใบไม้ร่วงได้จากกระเช้าอาซาฮิดาเกะ และหุบเขาโซอุงเคียวที่มีน้ำตกและออนเซ็น แหลมโซยะซึ่งเป็นจุดเหนือสุดของเกาะหลักญี่ปุ่น ชมซาคาลินจากวากกานาอิได้ ทุ่งดอกไม้บนภูเขาริชิริและเกาะเรบุน และทุ่งหญ้าชุ่มน้ำซาโรเบ็ต เมืองเก่าชายฝั่งมาชิเกะ และชายฝั่งพระอาทิตย์ตกของรูโมอิ

เส้นทางคลาสสิก: ฤดูร้อนออกจากซัปโปโรไปบิเอ–ฟูราโนะ–อาซาฮิคาวะ 2–3 วัน เพิ่มอาซาฮิดาเกะและโซอุงเคียว 1–2 วัน ขึ้นเหนือไปวากกานาอิและนั่งเรือไปริชิริกับเรบุน 3–4 วัน รวมทั้งภูมิภาคประมาณ 6–8 วัน ฤดูหนาวการเทศกาลน้ำตกน้ำแข็งโซอุงเคียวจากอาซาฮิคาวะเป็นที่นิยม

การเดินทาง: สนามบินอาซาฮิคาวะอยู่ห่างจากบิเอประมาณ 20 นาทีโดยรถยนต์ นอกจากนี้มีสนามบินวากกานาอิและริชิริ รถไฟด่วน JR จากซัปโปโรถึงอาซาฮิคาวะใช้เวลาประมาณ 1.5 ชั่วโมง แล้วต่อด้วยสายโซยะไปวากกานาอิ ฤดูร้อนมีรถไฟช้าฟูราโนะ–บิเอ ท่าเรือวากกานาอิมีเรือข้ามฟากไปริชิริและเรบุน

ข้อควรระวัง: พื้นที่กว้างและสถานที่กระจัดกระจาย แนะนำให้ขับรถเองในเขตทุ่งดอกไม้ ห้ามเข้าไปถ่ายภาพในที่ดินเกษตรส่วนบุคคล ฤดูหนาวอุณหภูมิลดต่ำกว่าลบ 20–30 องศาเซลเซียสเป็นเรื่องปกติ

จุดหมาย

เส้นทางท่องเที่ยว