ถนนชมวิวเซียร์ราตะวันออก
ทางหลวงที่ทอดยาวจากเหนือจรดใต้ตามเชิงเขาตะวันออกของเทือกเขาเซียร์ราเนวาดา จากโลนไพน์ใต้ยอดวิตนีย์ไปจนถึงทะเลสาบโมโนและเมืองร้างโบดี มีภูเขาหิมะ ทะเลสาบบนภูเขา และสีของใบไม้ฤดูใบไม้ร่วงตลอดทาง
ทางหลวงสหรัฐ 395 ช่วงเซียร์ราตะวันออกทอดตามแนวด้านตะวันออกของเทือกเขาเซียร์ราเนวาดาไปทางเหนือ ผ่านหุบเขาโอเวนส์ ด้านหนึ่งเป็นยอดเขาหิมะที่ผุดขึ้นอย่างชัน อีกด้านเป็นภูเขาสีขาวและทะเลทราย ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเส้นทางขับรถทางไกลที่สวยที่สุดของแคลิฟอร์เนีย
เส้นทางยอดนิยมมักเริ่มจากโลนไพน์ ผ่านอะลาบามาฮิลส์ (ซุ้มโมเบียสและฉากถ่ายทำภาพยนตร์) ประตูสู่ยอดเขาวิตนีย์ ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในแผ่นดินใหญ่สหรัฐอเมริกา และค่ายกักกันแมนซานาร์ของชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นไปยังบิ๊กไพน์ (เส้นทางเดินป่าพาลิเซดส์เกลเซียร์และเส้นทางต้นสนบริสเทิลโคนโบราณ) บิชอป (ร้านเบเกอรี่ชาตส์และแหล่งปีนหินบูลเดอริง) และบริเวณทะเลสาบมามัธ ได้แก่ คอนวิกต์เลก ฮอตครีก เดวิลส์พอสต์ไพล์ และภูเขามามัธ เส้นทางวนรอบทะเลสาบจูน ข้ามยอดคอนเวย์ซัมมิต (ประมาณ 2,481 เมตร) แล้วมองลงสู่หอคอยทูฟาของทะเลสาบโมโน และสุดท้ายถึงบริดจ์พอร์ตและเมืองร้างโบดี
ระยะจากโลนไพน์ถึงบริดจ์พอร์ตประมาณ 380 กิโลเมตร แนะนำ 2–5 วัน อาจผสมกับทางหลวงโยเซมิตีไทโอกา (ฤดูร้อน) หรือหุบเขามรณะ เมืองเล็กๆ ตามทางห่างกัน 60–100 กิโลเมตร เติมน้ำมันไม่ยาก ฤดูหนาวที่มามัธเลกส์เป็นแหล่งสกี จึงต้องใช้โซ่ยาง และถนนไปเมืองร้างโบดีในฤดูหนาวมักถูกหิมะปิด