จี๋หลินตะวันตก

ซงหยวนและไป๋เฉิง ประกอบเป็นพื้นที่ทะเลสาบและพื้นที่ชุ่มน้ำทางตะวันตกของจี๋หลิน มีการจับปลาฤดูหนาวที่ทะเลสาบฉาคันหู นกกระเรียนในเขตคุ้มครองพื้นที่ชุ่มน้ำ และทุ่งหญ้าเคอเอ่อชิ่น

จี๋หลินตะวันตกตามการแบ่งสามเขตของทางการมณฑลจี๋หลิน ครอบคลุมนครซงหยวนและนครไป๋เฉิง ตั้งอยู่ทางตะวันตกของที่ราบซงเหนิน ติดกับทุ่งหญ้าเคอเอ่อชินของมองโกเลียใน และมีทะเลสาบ พื้นที่ชุ่มน้ำ และทุ่งหญ้าสลับกันไป

จุดเด่นหลักคือทะเลสาบฉาคันหูในซงหยวน การจับปลาฤดูหนาวที่ทะเลสาบฉาคันหูสืบทอดประเพณีการล่าสัตว์และจับปลาดั้งเดิม ผู้คนเจาะน้ำแข็งเพื่อวางอวน และใช้ม้าลากรอกดึงอวนขึ้น ฉากนี้น่าตื่นตาตื่นใจ และมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาในช่วงเทศกาลท่องเที่ยวการล่าสัตว์และจับปลาบนน้ำแข็งและหิมะ

ไป๋เฉิงมีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติระดับชาติเซียงไห่และโมโมเก่อ ซึ่งมีชื่อเสียงด้านนกหายากอย่างนกกระเรียนหัวแดงและนกกระเรียนขาว และพื้นที่ชุ่มน้ำกกขนาดใหญ่ ช่วงอพยพของนกในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงเป็นเวลาที่ดีที่สุดสำหรับดูนก นอกจากนี้ ควรไปชมแม่น้ำหนงเจียงวันในซงหยวน และวัฒนธรรมชาวมองโกลรอบทะเลสาบฉาคันหู

เส้นทางคลาสสิกคือเริ่มจากฉางชุนไปฉาคันหูในฤดูหนาวเพื่อชมการจับปลาและกินอาหารปลาทั้งตัว ใช้เวลาหนึ่งถึงสองวัน และนักดูนกควรไปเซียงไห่และโมโมเก่อในฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูใบไม้ร่วง แนะนำ 2 ถึง 3 วัน

ด้านการเดินทาง สนามบินฉาคันหูซงหยวนและสนามบินฉางอันไป๋เฉิงมีเที่ยวบินจำนวนน้อย นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เดินทางจากฉางชุนด้วยรถไฟความเร็วสูงหรือขับรถส่วนตัวไปซงหยวนและไป๋เฉิง ระยะทางจากทะเลสาบฉาคันหูถึงตัวเมืองซงหยวนยังค่อนข้างไกล การเดินทางระหว่างแหล่งท่องเที่ยวแนะนำให้ขับรถส่วนตัวหรือเหมารถ

ช่วงฤดูหนาวอากาศหนาวมาก ควรสวมเสื้อกันหนาวที่อุ่นและรองเท้ากันลื่น กิจกรรมบนน้ำแข็งให้ทำตามที่เจ้าหน้าที่แนะนำ ห้ามเข้าพื้นที่น้ำแข็งที่ยังไม่เปิดโดยพลการ และเวลาดูนกควรรักษาระยะห่าง อย่ารบกวนฝูงนก

จุดหมาย

เส้นทางท่องเที่ยว