ฝูเจี้ยนตะวันตก

พื้นที่เจ้อตะวันตกฝูเจี้ยนที่เป็นภูเขาของชาวแคะ มีอาคารดินทรงกลมอย่างหยงติ้งและหนานจิ้ง เขาไจ้จื่อของเหลียนเฉิง และสถานที่ประชุมกู่เถียนเป็นตัวแทน ผสานวัฒนธรรมที่อยู่อาศัยแคะกับมรดกปฏิวัติ

ฝูเจี้ยนตะวันตกแบ่งตามภาษาถิ่นและภูมิศาสตร์วัฒนธรรมของฝูเจี้ยน ตรงกับนครหลงเยี่ยนทั้งเมือง เป็นพื้นที่ภูเขาที่ชาวแคะอาศัยอยู่ และเป็นที่ตั้งของเขตโซเวียตกลางที่มีชื่อเสียง ข้อยกเว้นในการนับคือ 'อาคารดินฝูเจี้ยน (หยงติ้ง-หนานจิ้ง)' เพราะอำเภอหนานจิ้งขึ้นกับจางโจวในทางการปกครอง แต่เนื่องจากอาคารดินต่อเนื่องกับหยงติ้งและมักจัดทัวร์ไปด้วยกัน ข้อมูลนี้จึงเชื่อมกับหลงเยี่ยนและรวมเป็นฝูเจี้ยนตะวันตกทั้งหมด จุดเด่นหลัก ได้แก่ อาคารดินฝูเจี้ยนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะเฉิงชี่โหลวและเจิ้นเฉิงโหลวในหยงติ้ง และกลุ่มอาคารดินถีโหลวตู้เคินและเมืองโบราณหยุนสุ่ยเหยาในหนานจิ้ง สามารถพักที่โรงแรมอาคารดินและสัมผัสวิถีชีวิตแบบแคะได้ เหลียนเฉิงมีกวานจื่อซาน ซึ่งเป็นภูมิประเทศแบบตานเซีย ทิวทัศน์ภูเขาและแม่น้ำอยู่ใกล้กัน และหมู่บ้านโบราณเพ่ยเถียนยังคงรักษาบ้านเรือนและบ้านแคะราชวงศ์หมิงและชิงไว้เป็นจำนวนมาก สถานที่ประชุมกู่เถียนในเขตซ่างหาง เป็นจุดท่องเที่ยวปฏิวัติที่สำคัญ เส้นทางท่องเที่ยวที่นิยมคือ 'อาคารดินสองวัน' จากเซียะเหมิน (หนึ่งวันในหยงติ้งและหนึ่งวันในหนานจิ้ง) จากนั้นขึ้นเหนือไปเหลียนเฉิงกวานจื่อซานและเพ่ยเถียนหนึ่งถึงสองวัน และแวะเยี่ยมกู่เถียน รวมทั้งพื้นที่ประมาณสี่ถึงห้าวัน หากมีเวลาเพียงพอสามารถเพิ่มเมืองโบราณฉางติ้งได้ ด้านการเดินทาง สถานีหลงเยี่ยนมีรถไฟหลงเซียและรถไฟกานหลง และรถไฟความเร็วสูงเซียเหมิน-หลงเยี่ยนสะดวก เหลียนเฉิงมีสนามบินกวานจื่อซานแต่เที่ยวบินมีจำกัด นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จึงเดินทางผ่านสนามบินเกาฉีของเซียะเหมิน ระหว่างกลุ่มอาคารดินอยู่ห่างกันมาก แนะนำให้เหมารถหรือขับรถส่วนตัว ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงเหมาะที่สุด ฤดูหนาวก็เหมาะเช่นกัน ฤดูร้อนบ่ายมีฝนฟ้าคะนองบ่อย ต้องระวังความปลอดภัยบนถนนภูเขา และอาคารดินเป็นพื้นที่อยู่อาศัยของประชาชน จึงต้องเคารพผู้อยู่อาศัยเมื่อเข้าชม

จุดหมาย

เส้นทางท่องเที่ยว