เขตมหานครเฉิ่นหยาง

ห้าเมืองอย่างเฉิ่นหยาง อันซาน ฝูซุ่น เปิ๋นซี และเหลียวหยาง ที่มีพระราชวังหนึ่งแห่งและสุสานสามแห่งจากยุคก่อนราชวงศ์ชิง ร่องรอยของอาณาจักรเกาหลีโบราณ และใบเมเปิลในฤดูใบไม้ร่วงทางตะวันออกของเหลียวหนิง

พื้นที่นี้ตรงกับเขตมหานครเฉิ่นหยางในการแบ่งเขตท่องเที่ยวสามส่วนของมณฑลเหลียวหนิง ประกอบด้วยห้าเมืองได้แก่ เฉิ่นหยาง อันซาน ฝูซุ่น เปิ๋นซี และเหลียวหยาง โดยหวนเหรินและซินปินอยู่ภายใต้การปกครองของเปิ๋นซีและฝูซุ่นตามลำดับ ตามการกำหนดเขตเศรษฐกิจเฉิ่นหยางอย่างเป็นทางการยังรวมอิ๋งโข่ว ฝูซิน และเถี่ยหลิงด้วย แต่ในที่นี้อิ๋งโข่วจัดอยู่ในเขตชายฝั่งทะเลเหลียวหนิง และฝูซิน เถี่ยหลิง อยู่ในเขตตะวันตกเฉียงเหนือเหลียวหนิง

เฉิ่นหยางเคยเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ชิงก่อนเข้าสู่ประเทศจีน พระราชวังเฉิ่นหยาง สุสานฝู่หลิง และสุสานจ้าวหลิงเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม คฤหาสน์จางซื่อซวยและถนนจงเจี๋ยช่วยให้เข้าใจประวัติศาสตร์เมืองยุคใหม่ ฝูซุ่นในซินปินมีสุสานหย่งหลิงของราชวงศ์ชิงและเมืองเฮ่อทู่อาลา ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของประวัติศาสตร์ก่อนราชวงศ์ชิง พิพิธภัณฑ์เหล่ยเฟิงก็อยู่ที่ฝูซุ่นด้วย

เปิ๋นซีมีชื่อเสียงจากถ้ำน้ำเปิ๋นซีและใบเมเปิลที่ภูเขาก๊วนเหมิน ป้อมเขาอู่หนี่ซานในหวนเหรินเป็นเมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโกคูรยอ และเป็นส่วนหนึ่งของมรดกโลก ทั้งนี้ หวนเหรินยังมีทิวทัศน์ภูเขาและน้ำแข็งไวน์ที่มีชื่อเสียงอีกด้วย

อันซานมีภูเขาเชียนซานซึ่งเป็นภูเขาสำคัญของเหลียวตะวันออก บ่อน้ำพุร้อนถังกั่งจื่อเหมาะกับการพักฟื้นในฤดูหนาว และเหลียวหยางมีเจดีย์ขาวซึ่งเป็นเจดีย์ราชวงศ์เหลียวโบราณ

เส้นทางคลาสสิกคือ เฉิ่นหยางสองวัน แล้วขับรถต่อไปทางตะวันออกผ่านฝูซุ่น–ซินปินหรือเปิ๋นซี–หวนเหรินเป็นวงรอบสามถึงสี่วัน

ด้านการเดินทาง สนามบินนานาชาติเถาเซียนเฉิ่นหยางเป็นประตูหลักของพื้นที่ รถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง–ฮาร์บินและเฉิ่นหยาง–ตันตงเชื่อมต่อเฉิ่นหยาง อันซาน และเปิ๋นซี พื้นที่ภูเขาทางตะวันออกเหมาะกับการขับรถส่วนตัว ช่วงสามสิบกันยายนถึงกลางเดือนตุลาคมเป็นฤดูชมใบเมเปิล ฤดูหนาวหนาวจัด ถนนบนภูเขาอาจเป็นน้ำแข็ง จึงต้องขับอย่างระมัดระวัง

จุดหมาย

เส้นทางท่องเที่ยว