ที่ราบเฉิงตู

ที่ราบเฉิงตูมีเฉิงตูเป็นแกนกลาง รวมเหมียนหยาง เต๋อหยาง เล่อซาน เหมยซาน หย่าอัน ฯลฯ มีฐานวิจัยแพนด้า ระบบชลประทานตูเจียงเยี่ยน เขาเอ๋อเหมยกับพระใหญ่เล่อซาน และอารยธรรมสู่โบราณ

ที่ราบเฉิงตูกำหนดตามเขตเศรษฐกิจที่ราบเฉิงตูในการแบ่งเขตเศรษฐกิจอย่างเป็นทางการ “ห้าเขตร่วมเจริญ” ของมณฑลเสฉวน ประกอบด้วย 8 เมือง ได้แก่ เฉิงตู เต๋อหยาง เหมียนหยาง ซุ่ยหนิง เล่อซาน หย่าอัน เหมยซาน และจือหยาง หย่าอันมักถูกมองว่าเป็นประตูสู่เสฉวนตะวันตกในแง่การท่องเที่ยว แต่แผนนี้ยึดเกณฑ์ทางการจัดไว้ในที่ราบเฉิงตูโดยไม่มีข้อยกเว้น ส่วนกานจื่อและอาป้าอยู่ในเสฉวนตะวันตกเฉียงเหนือ แยกเป็นภูมิภาค “เสฉวนตะวันตก”

ไฮไลต์สำคัญ: เฉิงตูมีฐานวิจัยเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์ ซอยกว้างแคบ (ควานจ้ายเซี่ยงจื่อ) จินหลี่และศาลอู๋โหว กระท่อมมุงจากตู้ฝู่ รวมถึงอาหารเสฉวนและหม้อไฟ; ตูเจียงเยี่ยนและเขาชิงเฉิงโดยรอบเป็นมรดกโลก; ซานซิงตุยในกว่างฮั่น เมืองเต๋อหยาง แสดงถึงอารยธรรมสู่โบราณ เขาเอ๋อเหมยและพระใหญ่เล่อซานของเล่อซานเป็นมรดกโลกทั้งทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ เจียงโหยว เมืองเหมียนหยาง มีบ้านเกิดหลี่ไป๋ เป่ยชวนยังคงรักษาวัฒนธรรมเชียงและซากแผ่นดินไหว ส่วนไป๋หม่าหวางหลางในผิงอู่มีวิถีชีวิตชาวทิเบตไป๋หม่าและป่าดึกดำบรรพ์ ศิลาสลักอานเยว่ในจือหยางขึ้นชื่อเรื่องพระพุทธรูปสมัยถังและซ่งจำนวนมาก หย่าอันมีฐานแพนด้าปี้เฟิงเสีย เมืองโบราณช่างหลี่ และชาเหมิงติ่งซาน

เส้นทางยอดนิยม: เขตเมืองเฉิงตู 2–3 วัน เพิ่มตูเจียงเยี่ยน–เขาชิงเฉิง 1 วัน เอ๋อเหมย–เล่อซาน 2 วัน รวม 5–6 วัน ผู้ชอบศิลาสลักและพิพิธภัณฑ์เพิ่มซานซิงตุยและอานเยว่ได้อีก 1–2 วัน

การเดินทาง: สนามบินนานาชาติเฉิงตูเทียนฟู่และซวงหลิวเป็นศูนย์กลางการบินใหญ่ที่สุดของตะวันตกเฉียงใต้ เหมียนหยางก็มีสนามบิน รถไฟระหว่างเมืองเฉิงตู–เหมียนหยาง–เล่อซานเชื่อมเต๋อหยาง เหมียนหยาง เหมยซาน เล่อซาน และเขาเอ๋อเหมย ส่วนรถไฟสายเฉิงตู–หย่าอันไปถึงหย่าอัน การเดินทางระหว่างเมืองสะดวก

ข้อควรระวัง: หย่าอันได้ชื่อว่า “เมืองฝน” ฝนตกบ่อยควรเตรียมอุปกรณ์กันฝน; ขึ้นยอดเขาเอ๋อเหมยอุณหภูมิเช้า–เย็นต่างกันมาก ควรเตรียมเสื้อกันหนาว; ช่วงวันหยุดควรเข้าฐานแพนด้าแต่เช้า

จุดหมาย

เส้นทางท่องเที่ยว