ทิเบตตะวันออก
ทิเบตตะวันออกในเขตภูเขาเหิงตวน ตามเขตการปกครองของนครชางตู เป็นทางผ่านที่จำเป็นสำหรับถนนซื่อจั่นและหยุนจั่นเข้าสู่ทิเบต ที่ซึ่งเส้นทางม้าชาและวัฒนธรรมคัมบาบรรจบกัน
ทิเบตตะวันออก ตรงกับเขตนครชางตูทั้งหมด ตั้งอยู่ในเขตภูเขาเหิงตวนที่แม่น้ำจินซา แม่น้ำล้านช้าง และแม่น้ำหนู่เจียงไหลขนานกัน (แม่น้ำสามสายไหลขนาน) เป็นประตูสู่ทิเบตของเส้นทางซื่อจั่นใต้ เส้นทางซื่อจั่นเหนือ และเส้นทางหยุนจั่น
หมายเหตุข้อยกเว้น: ทะเลสาบหรานอูและธารน้ำแข็งหมี่ตุยแม้จะอยู่บนเส้นทางซื่อจั่นใต้ และทะเลสาบหรานอูอยู่ในอำเภอปาซู่ของนครชางตู แต่ตามความนิยมการท่องเที่ยวจัดรวมเป็นทิเบตตะวันออกเฉียงใต้ จึงไม่นับรวมในภูมิภาคนี้
จุดเด่นสำคัญ ได้แก่ วัดชัมปาหลินและแหล่งโบราณคดีคาโรในนครชางตู เกลือหยานจิ่งในอำเภอหมางคัง ซึ่งเป็นนาเกลือโบราณอายุนับพันปีที่สร้างเรียงตามแม่น้ำล้านช้าง และโบสถ์คาทอลิกที่หาได้ยากในพื้นที่ชาวทิเบต ในอำเภอปาซู่มีทางโค้งเจ็ดสิบสองโค้งของแม่น้ำหนู่เจียงบนเขาเอ้อล่า ในอำเภอเลอวู่ฉีมีโถงใหญ่ชาเจียหม่า และในอำเภอติ้งชิงมีวัดจือจู
เส้นทางท่องเที่ยวยอดนิยม: ขับรถส่วนตัวตามทางหลวงแห่งชาติ 318 จากปาทังในเสฉวน ข้ามแม่น้ำจินซาเข้าสู่หมางคัง แล้วผ่านจั่วกงและปาซู่มุ่งไปทางลินจือ หรือขับเส้นทางยฺหวินจั่นจากทางเหนือของยฺหวินหนานอำเภอเต๋อชิน มาบรรจบกับเส้นทางซื่อจั่นที่หมางคัง หรือผ่านทางหลวงแห่งชาติ 317 เส้นทางเหนือ ผ่านเจียงต้า ชางตู และเลอวู่ฉี เฉพาะการผ่านพื้นที่นี้ควรใช้เวลาสามถึงสี่วัน หากต้องการเที่ยวตัวเมืองชางตูและวัดต่าง ๆ ควรเพิ่มอีกสองวัน
การเดินทาง: สนามบินปังดาของนครชางตูเป็นประตูทางอากาศ อยู่ที่ความสูงมาก และการขึ้นลงมักได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศ
ฤดูกาล: เดือนเมษายนถึงตุลาคมเหมาะกับการเดินทาง เดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคมเป็นฤดูฝน เสี่ยงดินถล่มและหินร่วงตามเส้นทาง ฤดูใบไม้ร่วงสีสันงดงามที่สุด เส้นทางนี้มีช่องเขาสูงและหุบเขาลึกหลายแห่ง ฤดูฝนต้องระวังดินถล่มและการจำกัดการจราจร ฤดูหนาวช่องเขามีหิมะและน้ำแข็ง ต้องเผื่อเวลาให้ยืดหยุ่นและป้องกันอาการเจ็บป่วยจากความสูง
จุดหมาย
เส้นทางท่องเที่ยว
- เส้นทาง 318 ซื่อชวน-ทิเบต 12 วัน จากเฉิงตูถึงลาซา – ตามทางหลวงแห่งชาติ 318 ข้ามแอ่งซื่อชวนตะวันตกและทิเบตตะวันออก ข้ามช่องเขาสูง ผ่านธารน้ำแข็งและป่าไม้ จนถึงลาซา
- ขับรถจากลี่เจียงถึงลาซา เส้นทางเตียนจ่าง 12 วัน – จากลี่เจียงผ่านซางกรีลา เหมย์ลี่ เหยียนจิ่ง และหลินจือ เข้าสู่ทิเบตจนถึงลาซา