ถนนแกรนด์ลูป

วงถนนรูปเลขแปดยาว 229 กิโลเมตรภายในอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน ร้อยเรียงจุดสำคัญแทบทั้งหมด ได้แก่ โอลด์เฟธฟูล แกรนด์พริสมาติกสปริง แกรนด์แคนยอนแห่งเยลโลว์สโตน มัมมอธฮอตสปริงส์ และหุบเขาเฮย์เดน

ถนนวงใหญ่เป็นเส้นทางหลักของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน สร้างตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงทศวรรษ 1930 มีรูปร่างเป็นเลขแปด ยาวรวม 142 ไมล์ (229 กิโลเมตร) ถนนจากทางเข้าอุทยานทั้งห้าแห่งเชื่อมมารวมกันที่วงนี้

หากเดินทางตามวงฝั่งตะวันตกตามเข็มนาฬิกา จะพบแนวขั้นบันไดหินปูนทัฟฟาที่มัมมอธฮอตสปริงส์ แอ่งน้ำพุร้อนนอร์ริส น้ำตกกิบบอน หม้อสีศิลปิน แนวน้ำพุร้อนและหม้อสีริมแม่น้ำไฟโฮล แอ่งน้ำพุร้อนมิดเวย์ที่มีแกรนด์พริสมาติกสปริง แอ่งน้ำพุร้อนตอนบนที่มีโอลด์เฟธฟูลและโรงแรมโอลด์เฟธฟูลอินน์ จากนั้นข้ามทางแบ่งแผ่นดินใหญ่ (Continental Divide) ไปยังแอ่งน้ำพุร้อนเวสต์ธัมบ์และทะเลสาบเยลโลว์สโตน แล้วขึ้นเหนือสู่หุบเขาเฮย์เดน (ควายป่าและหมีกริซลี) บ่อโคลนภูเขาไฟ และแกรนด์แคนยอนแห่งเยลโลว์สโตน (จุดชมวิวอาร์ทิสต์และน้ำตกล่าง) ปีนขึ้นสู่ดันราเวนพาส ซึ่งเป็นช่องเขาที่สูงที่สุดของทั้งวง (ราว 2,700 เมตร ใกล้เมาต์วอชเบิร์น) ถึงทาวเวอร์ฟอลส์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือคือหุบเขาลามาร์ ซึ่งได้รับการขนานนามว่า “เซเรนเกติของอเมริกา” แล้วย้อนกลับไปทางตะวันตกสู่มามัธ

ขับผ่านโดยไม่แวะประมาณ 7 ชั่วโมง แนะนำให้ใช้อย่างน้อย 3 วัน พักที่โอลด์เฟธฟูล แคนยอนวิลเลจ และมามัธ จำกัดความเร็ว 45 ไมล์/ชั่วโมง (ราว 72 กม./ชม.) ควายป่ามักขวางถนน ลานจอดรถในฤดูท่องเที่ยวจะเต็มก่อน 10 โมงเช้า ห้ามออกนอกทางเดินไม้เด็ดขาด เพราะน้ำพุร้อนเป็นอันตรายถึงชีวิต ควรเว้นระยะจากหมี 100 หลา (ราว 91 เมตร) เว้นระยะจากหมาป่า 100 หลา และจากสัตว์อื่น 25 หลา (ราว 23 เมตร)

ตลอดเส้นทาง

1. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
2. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
3. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
4. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
5. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
6. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
7. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
8. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
9. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
10. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
11. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
12. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
13. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
14. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
15. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน
16. อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน