ทางหลวงเมดอก
ถนนสองสายสู่เมืองเมดอก “แดนบัวลับ” คือ ถนนจาเม่ยจากโปมีข้ามช่องเขากาหลุงลา และถนนไผ่เม่ยจากเมืองไผ่ผ่านช่องเขาตัวสยงลา สามารถต่อเป็นเส้นทางข้ามพื้นที่ได้
เมดอกเคยเป็นเขตปกครองแห่งสุดท้ายของจีนที่ไม่มีถนนเข้าถึง ปี 2013 ถนนจาเม่ยจากเมืองจามู่ในโปมีไปเมดอกเปิดใช้งาน ตลอดเส้นทางผ่านอุโมงค์กาหลุงลา ซึ่งปากอุโมงค์อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลราว 3700 เมตร จากนั้นไหลลงจากป่าสนบนภูเขาสูงสู่ป่าฝนกึ่งเขตร้อน ปี 2021 ถนนไผ่เม่ยจากเมืองไผ่ในหมู่บ้านมี่หลินข้ามเทือกเขาตัวสยงลา ผ่านหุบเขายาร์ลุงซางโป สู่เมดอกเปิดใช้งาน สองเส้นทางรวมกันราว 180 กิโลเมตร สามารถเข้าจากโปมีและออกที่เมืองไผ่ เกิดเป็นเส้นทางข้ามเมดอก
ถนนจาเม่ยลงจากช่องเขาหิมะสู่หุบเขาที่สูงไม่ถึง 1000 เมตร จุดกิโลเมตรที่มีชื่อเสียงอย่าง “80K” และ “52K” เป็นชื่อสถานที่จากยุคที่ต้องเดินเท้า ในเขตเมืองเมดอกมีโค้งใหญ่กัวกัวถัง วัดเหรินชิ่งเพิง เขตชาติพันธุ์ต้าม่อลั่วปา และหมู่บ้านชาวเมินปา ถนนไผ่เม่ยผ่านอุโมงค์ตัวสยงลาแล้ววิ่งไปตามแม่น้ำยาร์ลุงซางโป เชื่อมกับทิวทัศน์หุบเขาใหญ่ เช่น ยอดเขานามจาบาร์วา และยอดเขากาลาไป่เลย์ ฝั่งเมืองไผ่เป็นที่ตั้งของเขตท่องเที่ยวหุบเขายาร์ลุงซางโปใหญ่
แนะนำให้ใช้เวลา 2–4 วัน เมดอกเป็นพื้นที่ชายแดน ต้องขอใบอนุญาตผ่านแดน และมีด่านตรวจตลอดเส้นทาง ถนนบนภูเขาโค้งแคบและอยู่ริมหน้าผา ฤดูฝนมีดินถล่มและหินร่วงบ่อย บางช่วงจำกัดการผ่านตามช่วงเวลา อากาศเมดอกร้อนชื้นและฝนตกชุก มีทากมาก ควรเตรียมการป้องกัน