โหย่วหยาง

เมืองโบราณกงทานที่มีบ้านเรือนเสาสูงริมแม่น้ำมาพันปี อุทยานท้อโหยวหยาง นาขั้นบันไดดอกไม้ ทุ่งหญ้าชางผู่ หมู่บ้านชาวทูเจียริมแม่น้ำโหยวสุ่ย และการรำปายโส่วของชาวทูเจีย

เขตปกครองตนเองชาวทูเจียและชาวม้งโหยวหยางตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของนครฉงชิ่ง บนเทือกเขาอู่หลิง ติดหูหนานทางทิศตะวันออกและกุ้ยโจวทางทิศใต้ เป็นเขตที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดของฉงชิ่ง ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวทูเจียและชาวม้ง การรำปายโส่วของชาวทูเจียเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ อากาศอบอุ่นและชื้น ดอกท้อและดอกเรปซีดบานในเดือนมีนาคม–เมษายน ส่วนเดือนกันยายน–พฤศจิกายนอากาศแจ่มใสเหมาะกับการเดินทางที่สุด ช่วงกลางฤดูร้อนหุบเขาแม่น้ำร้อนจัด จึงควรขึ้นไปพักผ่อนที่ทุ่งหญ้าชางผู่

พื้นที่ท่องเที่ยว:

① รอบตัวเมือง: อุทยานท้อโหยวหยาง (ระดับ 5A) และเมืองโบราณโหยวโจว หุบดอกไม้หินซ้อนปานซี การเดินทางสะดวกที่สุด

② ทางตะวันตกริมแม่น้ำอู่เจียง: เมืองโบราณกงทานและแม่น้ำอาผงเจียง ควรพักค้างคืนหนึ่งคืนเพื่อชมวิวริมแม่น้ำยามค่ำ และนั่งเรือชมระเบียงธารอู่เจียงได้

③ ภูเขาทางเหนือ: นาขั้นบันไดดอกไม้เหอเจียเหยียนและทุ่งหญ้าชางผู่ เหมาะกับการขับรถเอง

④ แม่น้ำโหยวสุ่ยทางตะวันออก: เมืองโบราณโฮ่วซี (ปัจจุบันคือเมืองแม่น้ำโหยวสุ่ย) หมู่บ้านบนเขาเหอวาน และเมืองโบราณหลงถาน ซึ่งมีบ้านเสาสูงของชาวทูเจียอยู่หนาแน่นที่สุด

การเดินทาง: รถไฟทางคู่ฉงชิ่ง–หวยฮว่าให้บริการรถไฟความเร็วสูง (EMU) ที่สถานีโหยวหยาง เชื่อมต่อฉงชิ่งและหวยฮว่า ส่วนทางด่วนอวี๋เซียงตัดผ่านทั้งเขต และมีทางออกที่กงทานและปานซีหลายจุด สถานที่ท่องเที่ยวในเขตกระจัดกระจาย รถโดยสารสาธารณะมีน้อย จึงแนะนำให้ขับรถเองหรือเหมารถ แนะนำให้ใช้เวลา 3–4 วัน: วันแรกในตัวเมือง วันที่สองที่กงทาน วันที่สามที่นาดอกไม้และทุ่งหญ้า และวันที่สี่เที่ยวตามแนวแม่น้ำโหยวสุ่ย

ข้อควรทราบ: ถนนบนภูเขามีโค้งอันตรายและมีหมอกบ่อย ควรหลีกเลี่ยงการเดินทางในเวลากลางคืน และขออนุญาตก่อนถ่ายภาพผู้คนในหมู่บ้านชนกลุ่มน้อย

สถานที่เด่น

ร้านอาหาร

เส้นทางท่องเที่ยว