อี๋ปิน

“เมืองแรกของแม่น้ำแยงซีกว่าหมื่นลี้” ประกอบด้วยหุบเขาไผ่ซู่หนาน หินทะเลซิงเหวิน และเมืองโบราณหลี่จวงแห่งยุคสงครามต่อต้านญี่ปุ่น พร้อมเหล้าอู่เหลียงเย่และบะหมี่เผาอี๋ปิน เป็นทั้งธรรมชาติและวัฒนธรรมทางใต้ของเสฉวน

อี๋ปินตั้งอยู่ทางใต้ของมณฑลเสฉวน ซึ่งแม่น้ำจินซาและแม่น้ำมิ่นเจียงมาบรรจบกัน และเริ่มเรียกว่า “แม่น้ำแยงซี” จากจุดนี้ จึงได้ชื่อว่า “เมืองแรกของแม่น้ำแยงซีกว่าหมื่นลี้” อีกทั้งยังเป็นแหล่งผลิตเหล้าอู่เหลียงเย่ จึงได้ชื่อว่า “เมืองหลวงเหล้าของจีน” ภายในเขตมีทั้งธรรมชาติและวัฒนธรรม ทางใต้ที่เขตฉางหนิงและเจียงอันซึ่งอยู่ติดกัน คือไผ่ซู่หนานที่เป็นหนึ่งในเขตป่าไผ่ผืนใหญ่ที่สุดของประเทศ ที่เขตซิงเหวิน หินทะเลเป็นอุทยานธรณีโลก มีหลุมยุบขนาดใหญ่และถ้ำหินปูน ทางตะวันออกของเมือง เมืองโบราณหลี่จวงริมแม่น้ำแยงซีเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยถงจี้ สถาบันวิจัยส่วนกลาง และสมาคมวิจัยสถาปัตยกรรมจีนในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น จึงได้รับการขนานนามว่า “หลี่จวงแห่งจีน” ส่วนในตัวเมืองมีประตูเหอเจียง ภูเขาชุ่ยผิง และบ่อหลิวเปย์ฉือ

การจัดแผนท่องเที่ยว: ตัวเมืองและหลี่จวงใช้เวลา 1-2 วัน ไผ่ซู่หนานใช้เวลา 1-2 วัน (พักในไผ่ได้) หินทะเลซิงเหวินใช้เวลา 1 วัน รวมแล้ว 3-5 วัน

ฤดูกาล: ท่องเที่ยวได้ทั้งปี ฤดูใบไม้ผลิ (มีนาคม–เมษายน) หน่อไม้ออกและไผ่เขียวที่สุด ฤดูร้อนไผ่เย็นสบายแต่ฝนชุก ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวมีหมอกลอยและคนน้อย

การเดินทาง: สถานีอี๋ปินเป็นจุดเชื่อมต่อรถไฟความเร็วสูงเฉิงกุ้ย ฉงคุน และเฉิงจื้ออี๋ ไปเฉิงตูตะวันออกใช้เวลาราว 1-1.5 ชั่วโมง ไปฉงชิ่งราว 1.5 ชั่วโมง สนามบินอู่เหลียงเย่อี๋ปินมีเที่ยวบินตรงไปปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กวางโจว และเซินเจิ้น จากตัวเมืองไปหลี่จวงราว 40 นาที ไปไผ่ซู่หนานราว 1.5 ชั่วโมง ไปหินทะเลซิงเหวินราว 2 ชั่วโมง ระหว่างแหล่งท่องเที่ยวแนะนำให้ขับรถเองหรือเหมารถ

อาหาร: บะหมี่เผาอี๋ปิน (อาหารเช้าที่ต้องลอง) ปลาเผาหลี่จวง ซุปหน่อไม้ ผักดองหยาจ่าย และเต้าหู้แห้งหนานซี

ข้อควรระวัง: แหล่งท่องเที่ยวไผ่และหินทะเลมีขนาดใหญ่ ค่ากระเช้า รถนำเที่ยว และค่าเข้าชมแยกกัน ฤดูร้อนหลังฝนถนนบนเขาลื่น ระวังยุงและงู การลิ้มลองวัฒนธรรมเหล้าควรดื่มพอประมาณ และห้ามขับรถหลังดื่มแอลกอฮอล์

สถานที่เด่น

ร้านอาหาร

เส้นทางท่องเที่ยว