หอพระแก้ว
ຫໍພະແກ້ວ
วัดหลวงที่สร้างในปี ค.ศ. 1565 เพื่อประดิษฐานพระแก้วมรกต เมื่อพระแก้วถูกสยามนำไปแล้ว จึงเปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะทางศาสนา มีพระพุทธรูปและประตูไม้แกะสลักอันงดงาม
หอพระแก้ว (Haw Phra Kaew) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1565 โดยพระเจ้าเสดถาทิลาดแห่งอาณาจักรล้านช้าง เพื่อประดิษฐานพระแก้วมรกตที่อัญเชิญมาจากเชียงใหม่ ในปี ค.ศ. 1779 กองทัพสยามยึดนครเวียงจันทน์และนำพระแก้วกลับไปกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นองค์ที่ประดิษฐานอยู่ในวัดพระแก้วของพระบรมมหาราชวังในปัจจุบัน ต่อมาในปี ค.ศ. 1827 วัดถูกเผาทำลายในสงคราม อาคารที่เห็นในปัจจุบันสร้างใหม่ในช่วงปี ค.ศ. 1936-1942 สมัยที่ฝรั่งเศสปกครองอาณานิคม ปัจจุบันที่นี่ไม่ใช่วัดที่ใช้ประกอบพิธีแล้ว แต่เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะทางศาสนาแห่งชาติ บนฐานสูงรอบด้านมีพระพุทธรูปสำริดจากศตวรรษที่ 16-18 ซึ่งมีลักษณะเฉพาะของลาว เช่น “พระพุทธรูปขอฝน” และ “พระพุทธรูปปราบมาร” ภายในอาคารจัดแสดงศิลาจารึกเขมร ตู้ไม้เก็บคัมภีร์พุทธศาสนา และประตูไม้แกะสลักงดงามที่เคยเป็นประตูของวัดเดิม ค่าเข้าชมประมาณ 30,000 กีบ (ให้ยึดตามที่หน้างาน) การเดินทาง: ตั้งอยู่บนถนนเสดถาทิลาดในเมืองเก่า ฝั่งตรงข้ามถนนกับวัดสีสะเกด เดินเพียง 1 นาที สามารถเที่ยวทั้งสองแห่งได้ราว 1.5 ชั่วโมง ข้อควรระวัง: ห้ามถ่ายภาพภายในอาคาร สวมเสื้อผ้าที่ปกคลุมถึงเข่า และถอดรองเท้าก่อนเข้าอาคาร
เวลาเปิดทำการ
08:00-16:00 (อาจปิดพักเที่ยง)
ที่เที่ยวใกล้เคียง
- วัดสีสะเกด
- หอคำ
- ทาดดำ
- ตลาดเช้า
- น้ำพุน้ำภู
- วัดสีเมือง
- ตลาดกลางคืนริมโขงและสวนเจ้าอนุวงศ์
- วัดองค์ตื้อมหาวิหาร