ตราชีกัง

ศูนย์กลางของภูฏานตะวันออก ป้อมตรัชิคังตั้งอยู่บนหน้าผามองเห็นหุบเขา และสามารถไปต่อยังกอมโคระ เจดีย์ยางต์เซ และหมู่บ้านเลี้ยงสัตว์เมรัก-ศักเตงได้

ตรัชิคังเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูฏานตะวันออก และเป็นเมืองหลวงของเขตตรัชิคัง ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงราว 1,100 เมตร บนเนินเขาเหนือหุบเขาแม่น้ำดรังเม ชู (Drangme Chhu) ทางเหนือเชื่อมต่อกับตรัชิยางต์เซ ทางตะวันออกไปยังทุ่งเลี้ยงสัตว์บนที่สูงของเมรักและศักเตง ส่วนทางใต้ผ่านคงลุงไปยังชายแดนอินเดียที่ซัมดรุปจงคาร์ ภาคตะวันออกพัฒนาทีหลังและนักท่องเที่ยวน้อย ป้อมปราการ วัด และวิถีชีวิตในชนบทยังคงรักษาความเป็นดั้งเดิมไว้

ด้านภูมิอากาศ เดือนตุลาคมถึงธันวาคมและมีนาคมถึงพฤษภาคมท้องฟ้าแจ่มใสและทัศนวิสัยดี เป็นฤดูที่ดีที่สุด ส่วนเดือนมิถุนายนถึงกันยายนเป็นฤดูฝน และถนนบนภูเขามักมีดินถล่ม ฤดูใบไม้ผลิมีเทศกาลกอมโคระ และเทศกาลเจดีย์ยางต์เซ ส่วนต้นฤดูหนาวมีเทศกาลเชชูที่ตรัชิคัง เป็นช่วงเวลาดีที่จะได้สัมผัสเทศกาลในภาคตะวันออก

เส้นทางหลักแบ่งเป็นสามสาย ได้แก่ เมืองตรัชิคังและป้อมปราการ เส้นทางทางเหนือผ่านดุกซอง กอมโคระ ไปถึงตรัชิยางต์เซ (เจดีย์ยางต์เซ โรงเรียนหัตถศิลป์ดั้งเดิม และเขตอนุรักษ์นกกระเรียนคอดำบุมเดลิง) เดินทางไปกลับในวันเดียวได้ เส้นทางทางตะวันออกผ่านรังจุงและราดี ไปถึงเมรักและหมู่บ้านเลี้ยงสัตว์บรอกปาที่ศักเตง ต้องได้รับใบอนุญาตพิเศษ และแนะนำให้เดินป่า 2–4 วันหรือพักกับครอบครัวท้องถิ่น

การเดินทาง: จากบุมทังผ่านมงการ์ไปตรัชิคังใช้เวลาเดินทางสองวัน ข้ามช่องเขาทรุมซิงลาสูง 4,000 เมตร หรือจากกูวาฮาตีในอัสสัมของอินเดียผ่านซัมดรุปจงคาร์ก็ได้ (ประมาณ 7–8 ชั่วโมง) มีสนามบินขนาดเล็กในประเทศที่ยนผุลา แต่เที่ยวบินไม่แน่นอน

ตามข้อกำหนดของภูฏาน นักท่องเที่ยวต่างชาติต้องจองผ่านบริษัททัวร์ที่ได้รับอนุญาต และชำระค่าธรรมเนียมการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDF) โดยมีไกด์ที่ได้รับใบอนุญาตร่วมเดินทางตลอดทาง

แนะนำให้พัก 2–3 วัน และหากจะไปเมรัก-ศักเตง ควรเพิ่มอีก 3 วัน

สถานที่เด่น

ร้านอาหาร

เส้นทางท่องเที่ยว