วัดสักยะ
ས་སྐྱ་དགོན་པ།
วัดต้นกำเนิดของนิกายซากยะ เป็นศูนย์กลางของการปกครองของราชวงศ์หยวนผ่านนิกายซากยะ มีกำแพงสูงล้อมรอบเหมือนปราสาทของวัดซากยะใต้ และมีหอพระคัมภีร์ที่เก็บคัมภีร์หลายหมื่นเล่มจนมีชื่อเสียงไปทั่วโลก
วัดซากยะตั้งอยู่ในเขตซากยะ เมืองริกาเจ ที่ระดับความสูงราว 4,300 เมตร คำว่า “ซากยะ” ในภาษาทิเบตแปลว่า “ดินสีเทาอ่อน” บ้านเรือนในพื้นที่จึงทาผนังด้วยสีเทาและตกแต่งด้วยแถบสีแดงและขาว แทนพระโพธิสัตว์สามองค์ คือ มัญชุศรี อวโลกิเตศวร และวัชรปาณิ วัดแบ่งเป็นสองส่วน วัดเหนือสร้างขึ้นในปี 1073 เดิมสร้างตามแนวเขา ปัจจุบันเหลือเป็นซากปรักหักพังและอาคารที่ได้รับการบูรณะบางส่วน วัดใต้สร้างขึ้นในปี 1268 โดยพระปัจจุบัน ปากปา (พระสันตปาปาปากปา) เป็นอาคารแบบปราสาท มีกำแพงป้อม หอมุม และคูน้ำล้อมรอบ ในสมัยราชวงศ์หยวน ปากปาซึ่งเป็นผู้นำของนิกายซากยะได้รับการแต่งตั้งเป็นอาจารย์แห่งชาติและครูแห่งจักรพรรดิ วัดซากยะจึงเป็นศูนย์กลางการเมืองของทิเบตในยุคนั้น ภายในโถงใหญ่ “ลาคังชินโม” ของวัดใต้มีขนาดสูงใหญ่ และที่โดดเด่นที่สุดคือผนังคัมภีร์ด้านหลังโถงที่ยาวราว 60 เมตร สูงราว 10 เมตร เก็บคัมภีร์หลายหมื่นเล่ม และยังมีจิตรกรรมฝาผนังสมัยหยวนจำนวนมาก รวมทั้งมณฑลและเครื่องเคลือบ
ค่าเข้าชมราว 45 หยวน (ขึ้นอยู่กับหน้างาน) การเดินทาง: อยู่ห่างจากทางแยกซากยะบนทางหลวงจีน 318 ไปทางใต้ราว 25 กิโลเมตร จากริกาเจใช้เวลาราว 2.5 ชั่วโมง มักจัดให้แวะชมระหว่างทางไปเอเวอเรสต์
ข้อควรระวัง: ห้ามถ่ายภาพภายในโถงใหญ่ บางโถงต้องเสียค่าธรรมเนียมถ่ายภาพ และควรเคารพกิจวัตรประจำวันของพระสงฆ์
เวลาเปิดทำการ
ราว 09:00–18:00 น.
ที่เที่ยวใกล้เคียง
- วัดพุนโซกลิง
- วัดนาร์ทัง
- วัดงอร์
- พระราชวังเดเชนเกลซังโพดรัง
- วัดจาซีลวินโป
- ป้อมชิกัตเซ
- เมืองเก่าชิกัตเซ
- วัดชาลู