สะพานปาจื้อ
八字桥
ตั้งแต่ปี 1256 สมัยซ่งใต้ เป็นสะพานที่ได้รับการขนานนามว่า “สะพานข้ามแยกที่เก่าแก่ที่สุดของจีน” สะพานหินรูปแปดเชื่อมสามคลอง ล้อมรอบด้วยตรอกซอกซอยน้ำที่แท้ที่สุดของเส้าซิง
สะพานปาจื้อตั้งอยู่ที่จุดบรรจบของถนนปาจื้อกับถนนกว่างหนิงในส่วนตะวันออกของเมืองเก่าเส้าซิง เริ่มสร้างในสมัยเจียไท่ของราชวงศ์ซ่งใต้ และได้รับการบูรณะใหม่ในปีเป่าโหย่วที่ 4 (ค.ศ. 1256) เป็นหนึ่งในสะพานหินคานที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ในเมืองของจีน ชื่อของสะพานมาจากบันไดทั้งสองฝั่งที่แผ่ไปทางทิศตะวันออก ตะวันตก และใต้ คล้ายตัวอักษร “八” (แปด) สะพานเดียวข้ามได้สามคลองและเชื่อมได้สี่ถนน จึงถูกเรียกว่า “สะพานข้ามแยกที่เก่าแก่ที่สุดของจีน” คานและเสาหินบนสะพานยังคงโครงสร้างดั้งเดิมจากสมัยซ่ง ในปี 2014 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในฐานะส่วนหนึ่งของคลองใหญ่ ย่านประวัติศาสตร์ที่มีสะพานปาจื้อเป็นศูนย์กลางประกอบด้วยสะพานราชวงศ์หมิงและชิงอย่างสะพานกว่างหนิง สะพานตงซวง และสะพานฝางเชอ รวมถึงบ้านไถเหมิน ท่าน้ำ ร้านตัดผมแบบเก่า และร้านขายของชำ แทบไม่มีการค้าพาณิชย์ จึงเป็นตัวอย่างชีวิตเมืองเก่าเส้าซิงแบบดั้งเดิม ภายในย่านยังสามารถแวะชมโบสถ์คาทอลิกปาจื้อ (สร้างปลายราชวงศ์ชิง) และเส้นทางลากเรือโบราณทางทิศตะวันออกของตงผู่ได้ วิธีเที่ยว: เดินจากถนนชางเฉียวหรือบ้านเกิดลู่ซวิ่นราว 20 นาที เดินช้าๆ ริมคลองชมสะพาน ช่วงเช้าตรู่จะเห็นชาวบ้านซักผ้าที่ท่าน้ำและคนแก่นั่งเล่นที่หัวสะพาน เหมาะกับการถ่ายภาพที่สุด ใช้เวลาราว 1 ชั่วโมงก็เที่ยวได้ทั่ว และสามารถรวมกับบ้านเกิดหวังซีจือ (วัดเจี้ยจู้ซื่อ สะพานถีซ่าน และภูเขาจี๋ซาน) เป็นเส้นทางเดินเที่ยวทางตะวันออกของเมืองเก่า เข้าชมฟรี การเดินทาง: รถไฟฟ้าสาย 1 สถานีเหรินหมินตงลู่ หรือรถเมล์ลงที่สถานีปาจื้อ หมายเหตุ: ย่านนี้เป็นเขตที่อยู่อาศัย กรุณารักษาความเงียบและไม่รบกวนชาวบ้าน พื้นสะพานเป็นขั้นบันไดหินไม่มีราวกั้น ควรระวังความปลอดภัย ในบริเวณใกล้เคียงมีร้านอาหารน้อย แนะนำให้ไปรับประทานที่ถนนชางเฉียว
เวลาเปิดทำการ
ตลอดวัน
ที่เที่ยวใกล้เคียง
- บ้านบรรพบุรุษโจวเอินไหล
- สวนเสิ่น
- บ้านเกิดหลู่ซวิ่น
- ซูเซิ่งกู้หลี่
- บ้านเกิดไช่หยวนเผย
- ร้านเหล้าเสียนเหิง
- ถนนชางเฉียว
- ห้องหนังสือชิงเถิง