ผิงเจียง

สะพานกระจกที่สือหนิวจ้ายคู่กับหุบเขาแดนเซีย ทะเลเมฆบนเขาหมู่ฟู่ สายล่องแก่งเหลียนหยุนซาน และสถานที่ปฏิวัติผิงเจียง ดินแดนแห่งเต้าหู้แห้งรสซอสและลาเถียวเผ็ดของผิงเจียง

อำเภอผิงเจียงอยู่ในสังกัดเมืองเยฺวี่หยาง มณฑลหูหนาน ตั้งอยู่ตรงมุมตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลหูหนาน บนจุดบรรจบของสามมณฑลเซียง-เอ้อ-กั้น แม่น้ำมี่หลัวไหลจากตะวันออกไปตะวันตกผ่านกลางตัวเมือง ตัวเมืองห่างจากเยฺวี่หยางราว 110 กิโลเมตร และห่างจากฉางซาราว 100 กิโลเมตร ที่นี่ได้ชื่อว่าเป็น “เมืองแห่งนายพล” เพราะในปี 1928 การลุกฮือผิงเจียงซึ่งนำโดยเผิง เต๋อหวยและคนอื่น ๆ เกิดขึ้นที่สำนักเทียนเยว่ซูยหยวนในตัวเมือง ทางเหนือของอำเภอคือเทือกเขาเทียนเยว่มู่ฝู่ ยอดเขาหลักสูง 1,596 เมตร เป็นจุดสูงที่สุดของจุดบรรจบสามมณฑล ส่วนหุบเขาแดนเซียที่สือหนิวจ้ายทางตะวันออกเฉียงเหนือและสะพานกระจกลอยฟ้า คือสถานที่ที่ฮิตที่สุดในปีหลัง ๆ ทางตะวันออกเฉียงใต้ เทือกเขาเหลียนหยุนซานและฝูโส่วซานสูงชันและมีป่าหนาทึบ ช่วงฤดูร้อนจึงเป็นช่วงที่คนนิยมล่องแก่ง เดินตามลำธาร และหาที่เย็นพักผ่อนมากที่สุด การเที่ยวแบ่งออกได้เป็นสามสาย ได้แก่ ตัวเมืองซึ่งมีสถานที่ปฏิวัติผิงเจียงและริมแม่น้ำมี่หลัว รวมถึงสุสานและศาลตู้ฝู่ทางชานเมืองใต้ สายเหนือซึ่งมีเทียนเยว่มู่ฝู่ สือหนิวจ้าย และปี้หลงเซีย และสายตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งมีเหลียนหยุนซาน ฉุนซีเจิ้น ถัวหลงเซีย และฝูโส่วซาน ฤดูที่ดีที่สุดคือเดือนเมษายน–พฤษภาคมและกรกฎาคม–สิงหาคมสำหรับหลบร้อนและเล่นน้ำ และเดือนตุลาคม–พฤศจิกายนสำหรับใบไม้เปลี่ยนสี ส่วนฤดูหนาวบนภูเขาอาจมีน้ำค้างแข็งเกาะเป็นผลึกขาว การเดินทางจากฉางซาและเยฺวี่หยางมีรถบัสไปถึงตัวอำเภอผิงเจียง ทางด่วนผิงอี้และทางด่วนเยฺวี่หรู่เชื่อมถึงกัน แต่แหล่งท่องเที่ยวกระจายอยู่ตามตำบลต่าง ๆ จึงแนะนำให้ขับรถส่วนตัว และควรใช้เวลาเที่ยว 2–3 วัน อาหารขึ้นชื่อของผิงเจียงคือเต้าหู้แห้งซอส ลาเถียว และปลาอบแห้ง ในช่วงฤดูฝนของเขต ควรระวังน้ำป่าไหลหลากและความปลอดภัยบนถนน

สถานที่เด่น