ถ้ำแห่งมือ
เมืองเล็กบนทางหลวงหมายเลข 40 ในแถบปาตาโกเนีย เป็นจุดพักสำหรับเยี่ยมชมถ้ำแห่งมือ มรดกโลกที่มีภาพพิมพ์มือเก่าแก่ 9,000 ปี หุบเขาแม่น้ำปินตูรัส และทะเลสาบบูเอโนสอายเรส
เปริโตโมเรโนเป็นเมืองเล็กทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดซานตาครูซ อาร์เจนตินา อยู่บนทางหลวงหมายเลข 40 (ไม่ใช่ธารน้ำแข็งเปริโตโมเรโน ซึ่งอยู่ห่างราว 600 กิโลเมตรที่เอลกาลาฟาเต) ถ้ำแห่งมือ มรดกโลก อยู่ห่างไปทางใต้ราว 120 กิโลเมตร เมืองนี้เรียบง่าย ส่วนใหญ่เป็นจุดพักสำหรับเยี่ยมชมถ้ำแห่งมือ หุบเขาแม่น้ำปินตูรัส และเขตทะเลสาบบูเอโนสอายเรส
ช่วงที่เหมาะที่สุดคือเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม เพราะกลางวันยาวและถนนสะดวก ถ้ำแห่งมือมีทัวร์พร้อมมัคคุเทศก์ทุกวัน เดือนเมษายนถึงพฤษภาคมบรรยากาศฤดูใบไม้ร่วงสวยงามแต่อากาศเริ่มเย็น เดือนมิถุนายนถึงกันยายนหนาวและมีหิมะบ่อย บางช่วงถนนลูกรังปิด ตลอดทั้งปีลมแรง และอุณหภูมิระหว่างกลางวันกับกลางคืนต่างกันได้ถึง 20 องศาเซลเซียส
การเที่ยวแบ่งเป็นสองเส้นทาง เส้นทางใต้ไปถ้ำแห่งมือและหุบเขาแม่น้ำปินตูรัส (เลือกเดินลงหุบเขาจากฟาร์มฝั่งเหนือได้) และแวะชมประตูสู่อุทยานแห่งชาติปาตาโกเนีย ส่วนเส้นทางตะวันตกไปยังโลสอันตีกวัส โอเอซิสริมทะเลสาบห่างราว 57 กิโลเมตร ฤดูร้อนมีเก็บเชอร์รี่ และยังข้ามพรมแดนไปชิลีที่ชิเลชิโกได้ เดินเส้นทางหินปักหมุดหรือขับขึ้นภูเขาเซบาโยสตามทางหลวงหมายเลข 41 ก็ได้
การเดินทาง สนามบินที่ใกล้ที่สุดคือสนามบินเล็กเปริโตโมเรโน (เที่ยวบินมีน้อย) หรือสนามบินโกโมโดโรริวาดาเวียที่ห่างราว 400 กิโลเมตร รถโดยสารทางไกลวิ่งตามทางหลวงหมายเลข 40 เชื่อมเอลชัลเตนและบาริโลเช ถ้ำแห่งมือไม่มีรถสาธารณะ ต้องขับรถเองหรือจองทัวร์หนึ่งวันจากในเมือง แนะนำให้พัก 2–3 วัน ปั๊มน้ำมันนอกเมืองมีน้อย ตู้ ATM บางครั้งขาดเงินสด จึงควรเตรียมเงินสดไว้ให้พอ
สถานที่เด่น
- ถ้ำแห่งมือ – แหล่งมรดกโลกที่มีภาพเขียนบนผนังหน้าผา มีรอยมือสีแดง ดำ และขาวนับร้อยที่มีอายุราว 9,000 ปี พร้อมภาพการล่ากวานาโกและนกรีอา
- หุบผาแม่น้ำปินตูรัส – หุบเขาบะซอลต์ลึกราว 200 เมตร ก้นหุบเขาเขียวขจีตัดกับผนังหินสีแดงอมน้ำตาล สามารถเดินลงหุบเขาไปจนถึงถ้ำแห่งมือได้
- อุทยานแห่งชาติปาตาโกเนีย – อุทยานแห่งชาติที่จัดตั้งขึ้นในปี 2014 ปกป้องที่ราบบะซอลต์บนที่ราบสูงทะเลสาบบัวโนสไอเรสและนกเฉพาะถิ่น
- ลากูนาเดลอสซิสเนส – ทะเลสาบเล็กและสนามหญ้าชานเมืองเปริโตโมเรโน มีหงส์คอดำและฟลามิงโกชิลีมาหากิน เหมาะกับการเดินเล่นยามเย็น
- ลอสอันติกวอส – เมืองโอเอซิสริมทะเลสาบบัวโนสไอเรส อากาศดีและผลิตเชอร์รี่ สตรอว์เบอร์รี และผลไม้อื่นๆ มากมาย
- ทะเลสาบบัวโนสไอเรส – ทะเลสาบใหญ่อันดับสองของอเมริกาใต้ ฝั่งอาร์เจนตินาเรียกทะเลสาบบัวโนสไอเรส น้ำเป็นสีฟ้าน้ำแข็ง ริมฝั่งเป็นทุ่งหญ้าแห้งแล้งและภูเขาหิมะ
- ชิเลชิโก – เมืองริมทะเลสาบฝั่งชิลี อยู่ตรงข้ามลอสอันติกวอสของอาร์เจนตินาคั่นด้วยชายแดน แดดจัดสดใส เป็นประตูด้านตะวันออกสู่ทางหลวงภาคใต้ของชิลี
- หินเปียดราคลาวาดาและหุบเขาจันทร์ – ทิวทัศน์ที่ลมกัดเซาะในเขตอนุรักษ์เฮนิเมนีทางใต้ของชิเลชิโก มีเสาหินสูง 40 เมตรและหุบเขาแห้งแล้งคล้ายดวงจันทร์
- ภูเขาเซบายอสและทางหลวงหมายเลข 41 – ถนนภูเขากรวดสายสูงที่ลงใต้จากลอสอันติกวอส ผ่านเสาหินภูเขาไฟ ภูเขาสีสันสดใส และภูเขาหิมะตลอดทาง
ร้านอาหาร
- Hotel Americano – ร้านในโรงแรมที่นักเดินทางชื่นชอบที่สุดในเมืองเล็กบนทางหลวงหมายเลข 40 เน้นเนื้อย่างและสเต็ก
- Salón Iturrioz – คาเฟ่สไตล์วินเทจในอาคารเก่าที่เป็นมรดกระดับจังหวัด เป็นจุดพักของนักเดินทางบนทางหลวงหมายเลข 40
เส้นทางท่องเที่ยว
- ทางหลวงหมายเลข 40: บาริโลเชถึงเอลกาลาฟาเต 12 วัน – ขับลงใต้ตามทางหลวงหมายเลข 40 ราว 1,600 กิโลเมตร จากเขตทะเลสาบผ่านทุ่งหญ้าไปถ้ำมือและธารน้ำแข็ง