หินกลางแม่น้ำหนีหยาง
尼洋河中流砥柱
หินก้อนใหญ่กลางแม่น้ำหนีหยางแยกกระแสน้ำเชี่ยวออกเป็นสองสาย รอบด้านมีภูเขาหิมะและป่าสะท้อนอยู่ในน้ำ เป็นจุดชมวิวยอดนิยมของทางหลวง 318 ช่วงลาซา–หลินจือ
แม่น้ำหนีหยางมีต้นน้ำอยู่ทางตะวันตกของภูเขามีลา ไหลไปทางตะวันออกผ่านกงปู่เจียงต้าและปาอี แล้วไปบรรจบกับแม่น้ำยารลุงซังโปที่ทะเลสาบย่านี่ หุบเขาสองฝั่งมีป่าหนาและน้ำใสสีเขียว จึงได้ชื่อว่า 'ระเบียงภาพวาดเจียงหนานของทิเบต' 'หินกลางแม่น้ำหนีหยาง' (จงหลิวตี้จู้) เป็นหินก้อนใหญ่โดดเดี่ยวกลางลำน้ำช่วงกลางของแม่น้ำ ตามตำนานคือวัวศักดิ์สิทธิ์ที่แปลงกายมาเฝ้าแม่น้ำ กระแสน้ำเชี่ยวแยกออกเป็นสองสายที่หิน ร่วมกับภูเขาเขียวขจีสองฝั่งและยอดหิมะไกลออกไป กลายเป็นจุดชมวิวที่มีชื่อที่สุดจุดหนึ่งบนทางหลวง 318 ช่วงลาซา–หลินจือ มีจุดชมวิวและลานจอดรถริมทาง โดยปกติแวะพักราว 20–30 นาทีระหว่างการขับรถหรือเหมารถ ข้อควรระวัง: จุดชมวิวอยู่ติดทางหลวง ระวังรถที่สัญจรไปมา น้ำแรงมาก ห้ามลงแม่น้ำ หลังเปิดทางด่วน รถบางคันไม่ผ่านจุดนี้แล้ว ต้องใช้ทางหลวง 318 เส้นเดิม พิกัดเป็นตำแหน่งโดยประมาณในเขตกงปู่เจียงต้าริมทางหลวง 318
เวลาเปิดทำการ
ตลอดวัน
ที่เที่ยวใกล้เคียง
- ทะเลสาบปาซงชั่ว
- หุบเขาข่าติ้ง
- หอคอยโบราณซิ่วปา
- ทะเลสาบซินชั่ว
- ราชาต้นวอลนัตพันปี
- ปาอี
- ทะเลสาบชั่วมู่จี๋รื่อ
- ทางเดินภูเขาศักดิ์สิทธิ์ปี่รื่อ