มารีนไดรฟ์
मरीन ड्राइव
ถนนริมทะเลรูปตัวซีขนาด 3.6 กิโลเมตร มีอาคารอาร์ตเดโคและต้นมะพร้าวเป็นเพื่อน ยามค่ำไฟถนนเรียงเป็น “สร้อยคอของราชินี” และเป็นที่ที่ชาวมุมไบมาชมพระอาทิตย์ตก
ถนนมารีนไดรฟ์มีชื่อทางการว่า Netaji Subhash Chandra Bose Road เป็นถนนริมทะเลยาว 3.6 กิโลเมตร สร้างจากการถมทะเลในช่วงปี 1920–1940 ทอดจากแหลมนาริมัน (Nariman Point) ทางใต้โค้งขึ้นไปทางเหนือถึงหาดชูปาตี (Girgaum Chowpatty) และเชิงเขามาลาบาร์ ตลอดแนวถนนมีอาคารอพาร์ตเมนต์อาร์ตเดโคสมัยทศวรรษ 1930 เรียงรายอยู่ เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอาคารมรดกโลกทางตอนใต้ของมุมไบ และว่ากันว่าเป็นกลุ่มอาคารอาร์ตเดโคที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก รองจากไมอามี ตอนเย็นชาวท้องถิ่นนับหมื่นคนนั่งบนคันกั้นทะเลชมพระอาทิตย์ตก กินข้าวโพดย่างและเบลพูรี (bhel puri) ตกกลางคืนไฟถนนที่เรียงเป็นแนวโค้งเมื่อมองจากเชิงเขามาลาบาร์เหมือนสร้อยไข่มุก จึงได้ชื่อว่า “สร้อยคอของราชินี” หาดชูปาตีทางเหนือสุดเป็นตลาดกลางคืนและแหล่งอาหารของคนท้องถิ่น ทุกปีในวันสุดท้ายของเทศกาลคเณศจตุรถี (Ganesh Chaturthi) ในเดือนกันยายน จะมีการลอยรูปเคารพพระพิฆเนศลงทะเลที่นี่ ผู้คนแน่นขนัด ไม่เสียค่าเข้าชม เปิดตลอดทั้งวัน แนะนำการเดินทาง: จากสถานีเชอร์ชเกต (Churchgate) เดินเท้าราว 5 นาทีถึงริมทะเล จากนั้นเดินเลียบคันกั้นทะเลไปทางเหนือสู่ชูปาตีราว 40 นาที ควรไปถึงก่อน 17:30 น. โดยประมาณเพื่อชมพระอาทิตย์ตก แล้วค่อยกินปาว บาจี (pav bhaji) ที่ชูปาตี หากอยากชมสร้อยคอทั้งเส้นให้ขึ้นไปที่สวนลอยฟ้า (Hanging Gardens) บนเชิงเขามาลาบาร์ หรือสวนคมลา เนห์รู (Kamala Nehru Park) ข้อควรระวัง: ช่องว่างระหว่างบล็อกคอนกรีตกันคลื่นบนคันกั้นทะเลกว้าง ห้ามปีนป่าย ช่วงฤดูมรสุม (มิถุนายน–กันยายน) คลื่นใหญ่จะซัดขึ้นมาบนถนน ให้อยู่ห่างจากขอบคันกั้น น้ำทะเลที่ชูปาตีมีมลพิษ ไม่ควรลงว่ายน้ำ
เวลาเปิดทำการ
ตลอดวัน