ฮองโกรีนเอลส์
Хонгорын Элс
หนึ่งในกลุ่มเนินทรายที่ใหญ่ที่สุดของมองโกเลีย ยาวราว 100 กิโลเมตร สูงสุดราว 300 เมตร เมื่อลมพัดทรายให้เคลื่อนตัว จะมีเสียงกึกก้อง จึงเรียกว่า “ทรายที่ร้องได้”
เนินทรายฮองโกรีนตั้งอยู่ทางตะวันตกของอุทยานแห่งชาติกูร์บันซายคาน ในทะเลทรายโกบี ทอดตัวยาวประมาณ 100 กิโลเมตรตามแนวเชิงเหนือของเทือกเขาโกบีอัลไต กว้างหลายกิโลเมตร เนินทรายที่สูงที่สุดสูงกว่าพื้นดินราว 300 เมตร ทางเหนือของเนินทรายคือแม่น้ำฮองโกรีนที่ก่อให้เกิดแถบทุ่งหญ้าสีเขียว ตัดกับเนินทรายสีทองอย่างชัดเจน เมื่อเม็ดทรายไหลลงเนิน จะมีเสียงทุ้มต่ำกึกก้อง จึงมีอีกชื่อว่า “ทรายที่ร้องได้” ประสบการณ์คลาสสิกคือการขี่อูฐสองโหนก (ประมาณ 1–2 ชั่วโมง) ที่บ้านของชาวเลี้ยงสัตว์ที่เชิงเนินทราย และการปีนเนินทรายที่สูงที่สุดด้วยตนเองในช่วงเย็น ลาดชันมาก ทรายนุ่ม ใช้เวลาขึ้นถึงยอดประมาณ 1 ชั่วโมง จากนั้นชมพระอาทิตย์ตกบนสันทราย และไถลลงมาได้ ใกล้เคียงมีค่ายเกอร์ (ที่พักแบบมองโกล) จำนวนมาก และท้องฟ้ายามค่ำคืนเต็มไปด้วยดาวอันงดงาม ข้อควรระวัง: การปีนเนินทรายใช้แรงมาก ควรนำน้ำดื่มและผ้าพันคอไปให้เพียงพอ ป้องกันกล้องจากทราย และขณะขี่อูฐให้จับให้มั่นที่โหนกอูฐด้านหน้าอาน
เวลาเปิดทำการ
ตลอดวัน
ที่เที่ยวใกล้เคียง
- ภาพสลักหินคาฟต์สไกต์
- ป่าแซกซอลบายันซัก
- หน้าผาเพลิงบายันซัก
- หุบเขาดุงเกเน
- เนินทรายมอลต์ซอก
- หุบเขายอลีนอัม
- พิพิธภัณฑ์จังหวัดเอิมเนอโกวี
- ดาลันซัดกัด