สุลาเวสีเหนือและมานาโด

ประตูสู่สุลาเวสีเหนือ มีกำแพงปะการังดิ่งลึกที่บูนาเกน สวรรค์ของการดำน้ำดูสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก (macro) ที่ช่องแคบเลมเบะ พร้อมทะเลสาบภูเขาไฟ ลิงทาร์เซียร์ และที่ราบสูงมินาฮาซา

มานาโดเป็นเมืองหลวงของจังหวัดสุลาเวสีเหนือของอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ที่ปลายด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะสุลาเวสี ริมอ่าวมานาโด มีประชากรประมาณ 450,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวมินาฮาซาที่นับถือศาสนาคริสต์ มีชุมชนชาวจีนที่มีประวัติยาวนาน และอาหารที่ขึ้นชื่อคืออาหารมินาฮาซารสจัด ที่นี่เป็นประตูสู่อุทยานทางทะเลแห่งชาติบูนาเกน และเป็นจุดเริ่มต้นของสามเหลี่ยมดำน้ำแห่งอินโดนีเซียตะวันออก

กิจกรรมหลักแบ่งเป็นสามส่วน ได้แก่ ทางทะเล: การดำน้ำและดำน้ำตื้นบนกำแพงปะการังที่บูนาเกน ซีลาเดน และเกาะมานาโดตัว ช่องแคบเลมเบะทางตะวันออกเป็นแหล่งดำน้ำพื้นทรายโคลนระดับโลกสำหรับถ่ายภาพมาโคร ส่วนปลายทางเหนือที่ลิกูปังมีปูลีซัน หาดปาล และเกาะเล็กอย่างกังกาและลิฮากา; ที่ราบสูง: ที่โตโมฮงมีภูเขาไฟมาฮาวูและโลกอน ทะเลสาบลีโนว์ ทะเลสาบตนดาโน และตลาดโตโมฮง ทางใต้ยังมีเนินโดอาและหินโบราณมินาฮาซา; ป่าฝน: อุทยานตังโกโกชมลิงทาร์เซียร์และลิงมาคาคาดำ

ฤดูกาลที่ดีที่สุดสำหรับทะเลคือ เม.ย.–พ.ย. ทะเลดีและทัศนวิสัยใสที่สุด ส่วน ธ.ค.–มี.ค. มีมรสุมตะวันตกเฉียงเหนือ คลื่นสูงและฝนตกบ่อย ช่องแคบเลมเบะดำน้ำได้ตลอดปี การเดินทาง: ท่าอากาศยานซัม ราตูลังงี (MDC) มีเที่ยวบินเชื่อมต่อจาการ์ตา บาหลี และบางเมืองในจีนและสิงคโปร์ ในเมืองใช้แกร็บหรือเหมารถ ไปบูนาเกนขึ้นเรือจากท่าเรือในเมือง แนะนำให้พัก 4–6 วัน นักดำน้ำอาจอยู่นานกว่านั้น

สถานที่เด่น

ร้านอาหาร

เส้นทางท่องเที่ยว