ทะเลสาบนาตรอน

ทะเลสาบอัลคาไลน์ที่ก้นหุบเขาแตกของแอฟริกาตะวันออก มีฟลามิงโกนับล้านตัว ภูเขาไฟที่ปีนขึ้นชมพระอาทิตย์ขึ้นยามค่ำคืน น้ำตกเอนกาเรเซโร และรอยเท้ามนุษย์โบราณริมทะเลสาบ

ทะเลสาบนาตรอน (Lake Natron) ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศแทนซาเนีย ในเขตอารูชา อำเภองโกรองโกโร ติดชายแดนเคนยา อยู่ก้นหุบเขาแตกของแอฟริกาตะวันออกที่ระดับความสูงราว 600 เมตร น้ำในทะเลสาบมีโซเดียมคาร์บอเนต (โซดาแอช) ที่มาจากภูเขาไฟรอบๆ ความเป็นด่างสูงจนค่า pH เกิน 10 ทำให้ผิวน้ำมีสีแดง ส้ม และชมพู เนื่องจากสาหร่ายและเกลือ ริมฝั่งจึงมักพบซากนกที่กลายเป็นหินเพราะความเป็นด่าง ที่นี่เป็นแหล่งผสมพันธุ์หลักของฟลามิงโกเล็กราวสามในสี่ของโลก ในฤดูแล้งจะเห็นฟลามิงโกหลายพันตัวหากิน ทางใต้ของทะเลสาบมีภูเขาไฟโอล โดยโญ เลงไกย์ (Ol Doinyo Lengai) ซึ่งชาวมาไซถือว่าเป็น “ภูเขาแห่งพระเจ้า” และเป็นภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นเพียงแห่งเดียวในโลกที่พ่นลาวาคาร์บอเนต

ฤดูที่ดีที่สุดคือเดือนมิถุนายนถึงพฤศจิกายนในฤดูแล้ง ถนนดีกว่าและท้องฟ้าแจ่มใส ส่วนเดือนสิงหาคมถึงธันวาคมเป็นช่วงพีคการผสมพันธุ์และรวมตัวของฟลามิงโก แต่แหล่งผสมพันธุ์อยู่กลางทะเลสาบบริเวณหาดตื้น นักท่องเที่ยวเข้าใกล้ไม่ได้ ช่วงมีนาคมถึงพฤษภาคมเป็นฤดูฝนใหญ่ ถนนดินอาจเป็นโคลนจนผ่านไม่ได้ ก้นหุบเขาร้อนตลอดทั้งปี กลางวันมักเกิน 35°C จึงควรจัดกิจกรรมตอนเช้าและเย็น

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่พักที่แคมป์เต็นท์แถวหมู่บ้านเอนกาเรเซโร (Engaresero) บนฝั่งใต้ของทะเลสาบ กิจกรรมหลักได้แก่ ปีนภูเขาไฟเลงไกย์ตอนกลางคืนเพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้น เดินทวนลำธารไปยังน้ำตกเอนกาเรเซโร เดินชมฟลามิงโกตามริมทะเลสาบ ชมรอยเท้ามนุษย์โบราณอายุราว 1.2 หมื่นปี และเรียนรู้วิถีชีวิตชุมชนมาไซโดยมีไกด์ชาวมาไซนำทาง

การเดินทาง จากอารูชาหรือมโตวามบูใช้เวลาประมาณ 4–5 ชั่วโมง ช่วงหลังเป็นถนนลูกรังที่ต้องใช้รถ 4 ล้อ โดยทั่วไปไปพร้อมทัวร์รถออฟโรด หรือจะรวมกับเส้นทางทางเหนือของเซเรนเกติที่โลลิออนโดก็ได้ การเข้าพื้นที่ต้องจ่ายค่าคุ้มครองให้หมู่บ้าน และกิจกรรมต่างๆ ต้องมีไกด์ชาวมาไซนำทาง แนะนำให้พัก 2–3 วัน ควรทาครีมกันแดดและดื่มน้ำให้เพียงพอ ห้ามสัมผัสหรือลงน้ำในทะเลสาบเพราะน้ำมีความเป็นด่างสูงมาก

สถานที่เด่น

เส้นทางท่องเที่ยว