บันยูวังงี

ปีนภูเขาไฟอีเจินยามค่ำคืนเพื่อชมเปลวไฟสีฟ้าจากกำมะถันและทะเลสาบกรดที่ใหญ่ที่สุดในโลก บันยูวังงียังเป็นท่าเรือเรือข้ามฟากไปเกาะบาหลีด้วย

บันยูวังงีตั้งอยู่ที่ปลายสุดด้านตะวันออกของเกาะชวา ห่างจากเกาะบาหลีประมาณ 3 กิโลเมตรข้ามช่องแคบบาหลี และทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือใช้ที่ราบสูงภูเขาไฟอีเจินร่วมกับเขตบอนโดโวโซ จุดเด่นที่สุดคือการปีนภูเขาไฟอีเจินยามค่ำคืนเพื่อชมเปลวไฟสีฟ้าจากกำมะถัน และทะเลสาบกรดจากภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลก นอกจากนี้ยังมีอุทยานแห่งชาติบาลูรันที่เรียกกันว่า “แอฟริกาของชวา” ป่าดึกดำบรรพ์อาลัสปูรโวที่มีควายป่าออกหากิน จี-แลนด์ แหล่งเซิร์ฟระดับโลก หาดซูกามาดีที่เต่าทะเลขึ้นมาวางไข่ และอ่าวเขียว รวมถึงหาดเกาะแดง ป่าต้นไม้โบราณเตจาวาตัน และหมู่บ้านวัฒนธรรมเกมีเลนของชาวโอซิง

โดยทั่วไปนักท่องเที่ยวจะพักที่เมืองบันยูวังงีหรือหมู่บ้านลิซินที่เชิงเขาอีเจินราว 2–4 คืน อุทยานแห่งชาติสองแห่งทางตอนใต้อยู่ไกล จึงควรจัดเวลาไว้สองวันหนึ่งคืน

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือฤดูแล้ง เดือน เม.ย.–ต.ค. ส่วนฤดูฝนเส้นทางขึ้นอีเจินจะเป็นโคลน และเปลวไฟสีฟ้ามักถูกหมอกบดบัง

การเดินทาง: จากสุราบายาขึ้นรถไฟประมาณ 6–7 ชั่วโมงถึงบันยูวังงี สนามบินบันยูวังงีมีเที่ยวบินจากจาการ์ตา ส่วนท่าเรือเกอตาปังมีเรือข้ามฟากไปกิลีมานุกบนเกาะบาหลีตลอด 24 ชั่วโมง

ข้อควรระวัง: ภูเขาไฟอีเจินอาจปิดได้ทุกเมื่อตามระดับกิจกรรมของภูเขาไฟ การปีนยามค่ำต้องสวมหน้ากากกันแก๊สพิษและเดินตามไกด์ที่มีใบอนุญาต ก่อนออกเดินทางควรตรวจประกาศจากศูนย์วิทยาภูเขาไฟและอันตรายทางธรณีวิทยาของอินโดนีเซีย (PVMBG) หาดทางตอนใต้มีกระแสน้ำวนมาก จึงควรระมัดระวังเมื่อลงน้ำ

สถานที่เด่น

ร้านอาหาร

เส้นทางท่องเที่ยว