กวายากิล

เมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดของเอกวาดอร์และประตูสู่หมู่เกาะกาลาปากอส มีมาเลกอน 2000 ริมแม่น้ำ ย่านเก่าลาสเปญาสที่มีสีสันสดใส และสวนอิกัวนา ส่วนนอกเมืองมีเกาะซานไตและป่าชายเลนชูรูเตให้ดูนก

กวายากิลเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและท่าเรือที่สำคัญที่สุดของเอกวาดอร์ ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำกวายาสริมมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากทะเลราว 60 กิโลเมตร เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกวายาส และเป็นประตูหลักสู่หมู่เกาะกาลาปากอส เมืองก่อตั้งขึ้นในปี 1547 ที่เชิงเนินซานตาอานา เคยถูกไฟไหม้และโจรสลัดทำลายหลายครั้ง การปรับปรุงเมืองตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 20 ทำให้ย่านริมแม่น้ำเปลี่ยนไปมาก

อากาศร้อนมาก เดือนมกราคมถึงพฤษภาคมเป็นฤดูฝนที่ร้อนชื้น มักมีฝนตกหนักช่วงบ่าย ส่วนเดือนมิถุนายนถึงธันวาคมเป็นฤดูแล้ง ได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำเย็นฮัมโบลดต์ ทำให้มีเมฆมากและอากาศเย็นสบายกว่า เป็นช่วงที่เหมาะที่สุดสำหรับการท่องเที่ยว

แหล่งท่องเที่ยวหลักกระจุกอยู่ที่ใจกลางเมืองริมแม่น้ำ จากทางใต้ที่หอนาฬิกาสไตล์มัวร์และศาลาว่าการ ผ่านอนุสาวรีย์เสาและมาเลกอน 2000 ไปทางเหนือถึงพิพิธภัณฑ์ MAAC ชิงช้าสวรรค์เพิร์ล ย่านเก่าลาสเปญาสที่มีสีสันสดใส และบันได 444 ขั้นบนเนินซานตาอานา เดินเที่ยวได้ในวันเดียว ทางด้านในเมืองมีสวนอิกัวนากับมหาวิหาร ถนนเก้าตุลาคม และสวนริมแม่น้ำซาลาโด อีกฝั่งของแม่น้ำมีสวนประวัติศาสตร์ที่แสดงสัตว์พื้นถิ่นและอาคารเก่าที่ย้ายมาตั้งใหม่ สามารถเดินข้ามสะพานลอยขึ้นไปยังพื้นที่ชุ่มน้ำบนเกาะซานไตได้ ทางตะวันตกของเมืองมีป่าแห้งเซร์โรบลังโก และห่างไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 50 กิโลเมตรคือเขตอนุรักษ์ป่าชายเลนชูรูเต

การเดินทาง: สนามบินนานาชาติโฆเซ ฆัวกิน เด โอลเมโด อยู่ห่างจากใจกลางเมืองราว 5 กิโลเมตร นั่งแท็กซี่ประมาณ 15 นาที มีเที่ยวบินและรถบัสระยะไกลไปกีโตและคูเอนกาบ่อยครั้ง และมีเที่ยวบินไปกาลาปากอสทุกวันหลายเที่ยว ภายในเมืองใช้รถบัสด่วนเมโทรเวียและกระเช้าแอโรเวียได้ ตอนกลางคืนควรใช้แท็กซี่ที่เป็นทางการหรือแอปเรียกรถ

แนะนำให้พัก 2 วัน วันแรกเที่ยวใจกลางเมืองและมาเลกอน ตอนเย็นขึ้นเนินซานตาอานาชมพระอาทิตย์ตก วันที่สองไปสวนประวัติศาสตร์หรือเกาะซานไต

ข้อควรระวัง: บางย่านในเมืองไม่ปลอดภัย ห้ามเดินในถนนเปลี่ยวตอนกลางคืน และไม่ควรโชว์โทรศัพท์หรือกล้องถ่ายรูป เมนูที่ต้องลองคือเซบิเช่ (อาหารทะเลหมักน้ำมะนาว) กล้วยทอด และงานเลี้ยงปู

สถานที่เด่น

ร้านอาหาร