กวายากิล
เมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดของเอกวาดอร์และประตูสู่หมู่เกาะกาลาปากอส มีมาเลกอน 2000 ริมแม่น้ำ ย่านเก่าลาสเปญาสที่มีสีสันสดใส และสวนอิกัวนา ส่วนนอกเมืองมีเกาะซานไตและป่าชายเลนชูรูเตให้ดูนก
กวายากิลเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและท่าเรือที่สำคัญที่สุดของเอกวาดอร์ ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำกวายาสริมมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากทะเลราว 60 กิโลเมตร เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกวายาส และเป็นประตูหลักสู่หมู่เกาะกาลาปากอส เมืองก่อตั้งขึ้นในปี 1547 ที่เชิงเนินซานตาอานา เคยถูกไฟไหม้และโจรสลัดทำลายหลายครั้ง การปรับปรุงเมืองตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 20 ทำให้ย่านริมแม่น้ำเปลี่ยนไปมาก
อากาศร้อนมาก เดือนมกราคมถึงพฤษภาคมเป็นฤดูฝนที่ร้อนชื้น มักมีฝนตกหนักช่วงบ่าย ส่วนเดือนมิถุนายนถึงธันวาคมเป็นฤดูแล้ง ได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำเย็นฮัมโบลดต์ ทำให้มีเมฆมากและอากาศเย็นสบายกว่า เป็นช่วงที่เหมาะที่สุดสำหรับการท่องเที่ยว
แหล่งท่องเที่ยวหลักกระจุกอยู่ที่ใจกลางเมืองริมแม่น้ำ จากทางใต้ที่หอนาฬิกาสไตล์มัวร์และศาลาว่าการ ผ่านอนุสาวรีย์เสาและมาเลกอน 2000 ไปทางเหนือถึงพิพิธภัณฑ์ MAAC ชิงช้าสวรรค์เพิร์ล ย่านเก่าลาสเปญาสที่มีสีสันสดใส และบันได 444 ขั้นบนเนินซานตาอานา เดินเที่ยวได้ในวันเดียว ทางด้านในเมืองมีสวนอิกัวนากับมหาวิหาร ถนนเก้าตุลาคม และสวนริมแม่น้ำซาลาโด อีกฝั่งของแม่น้ำมีสวนประวัติศาสตร์ที่แสดงสัตว์พื้นถิ่นและอาคารเก่าที่ย้ายมาตั้งใหม่ สามารถเดินข้ามสะพานลอยขึ้นไปยังพื้นที่ชุ่มน้ำบนเกาะซานไตได้ ทางตะวันตกของเมืองมีป่าแห้งเซร์โรบลังโก และห่างไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 50 กิโลเมตรคือเขตอนุรักษ์ป่าชายเลนชูรูเต
การเดินทาง: สนามบินนานาชาติโฆเซ ฆัวกิน เด โอลเมโด อยู่ห่างจากใจกลางเมืองราว 5 กิโลเมตร นั่งแท็กซี่ประมาณ 15 นาที มีเที่ยวบินและรถบัสระยะไกลไปกีโตและคูเอนกาบ่อยครั้ง และมีเที่ยวบินไปกาลาปากอสทุกวันหลายเที่ยว ภายในเมืองใช้รถบัสด่วนเมโทรเวียและกระเช้าแอโรเวียได้ ตอนกลางคืนควรใช้แท็กซี่ที่เป็นทางการหรือแอปเรียกรถ
แนะนำให้พัก 2 วัน วันแรกเที่ยวใจกลางเมืองและมาเลกอน ตอนเย็นขึ้นเนินซานตาอานาชมพระอาทิตย์ตก วันที่สองไปสวนประวัติศาสตร์หรือเกาะซานไต
ข้อควรระวัง: บางย่านในเมืองไม่ปลอดภัย ห้ามเดินในถนนเปลี่ยวตอนกลางคืน และไม่ควรโชว์โทรศัพท์หรือกล้องถ่ายรูป เมนูที่ต้องลองคือเซบิเช่ (อาหารทะเลหมักน้ำมะนาว) กล้วยทอด และงานเลี้ยงปู
สถานที่เด่น
- มาเลกอน 2000 – ทางเดินริมแม่น้ำยาวราว 2.5 กิโลเมตรที่เปรียบเสมือนห้องรับแขกของเมือง มีหอนาฬิกา ซุ้มเสาโคโลเนด สวนพฤกษชาติ และกังหันยักษ์ เป็นสัญลักษณ์ของก…
- ย่านลัสเปญัส – ย่านที่เก่าแก่ที่สุดของกัวยากิล บ้านไม้สีสันสดใสเรียงรายตามแนวแม่น้ำ ถนนนูมา ปอมปิลิโอ โยนา มีแกลเลอรีและบาร์เล็ก ๆ อยู่มากมาย
- เนินซานตาอานา – ไต่บันไดที่มีหมายเลขกำกับ 444 ขั้นขึ้นสู่ยอด ประภาคารและโบสถ์น้อยบนยอดมองเห็นแม่น้ำกัวยาสและทัศนียภาพเมืองทั้งหมด เป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกอันด…
- สวนเซมินาริโอ – ลานเล็ก ๆ หน้ามหาวิหารใจกลางเมือง มีอิกัวนาเขียวนับร้อยตัวเดินเพ่นพ่านบนสนามหญ้าและต้นไม้ ทั้งยังมีบ่อปลาคาร์ปและรูปปั้นม้าของโบลิบาร์
- อาสนวิหารกวายากิล – มหาวิหารสีขาวสไตล์นีโอโกธิกทางทิศตะวันตกของสวนอิกัวนา มีหอคู่สูงตระหง่าน กระจกสีและเพดานไม้ควรค่าแก่การเข้าชม
- สวนประวัติศาสตร์กวายากิล – พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งขนาดใหญ่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ มีทางเดินไม้ในป่าชายเลนให้ชมสัตว์ป่าพื้นเมือง และอาคารเมืองศตวรรษที่ 19 ที่สร้างขึ้นใหม่
- เกาะซันไต – เขตนันทนาการแห่งชาติและพื้นที่ชุ่มน้ำรามซาร์กลางแม่น้ำกวายัส เดินหรือปั่นจักรยานข้ามสะพานยาวขึ้นเกาะ ชมจระเข้ ป่าชายเลน และนกนับร้อยชนิด
- เขตอนุรักษ์ระบบนิเวศป่าชายเลนชูรูเต – เขตอนุรักษ์ป่าชายเลนและป่าแห้งแล้งห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 50 กิโลเมตร นั่งเรือเล็กผ่านลำคลองป่าชายเลน พบลิงฮาวเลอร์และนกน้ำ…
- ศาลาว่าการเมืองกวายากิล – ศาลากลางเมืองสไตล์นีโอคลาสสิกจากทศวรรษ 1920 มีหลังคากระจกเหนือทางเดินโค้งกลางอาคารที่อลังการ อยู่ตรงข้ามหอนาฬิการิมแม่น้ำ
- มาเลกอนเดลซาลาโด – สวนริมน้ำทางตะวันตกของเมือง ริมแม่น้ำซาลาโด มีลานน้ำพุ ทางเดินร้านอาหาร สะพานโค้งที่เชื่อมไปยังย่านมหาวิทยาลัย เป็นที่ที่คนท้องถิ่นชอบไปเดิ…
- พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยาและศิลปะร่วมสมัย – พิพิธภัณฑ์สมัยใหม่ที่ปลายด้านเหนือของทางเดินริมแม่น้ำ มีคอลเลกชันเครื่องปั้นดินเผาและทองคำนับหมื่นชิ้นจากยุคก่อนโคลัมบัส และจัดแสดงศิลปะร่ว…
- อนุสาวรีย์ลาโรตอนดา – ซุ้มเสาครึ่งวงกลมกลางทางเดินริมแม่น้ำ รำลึกถึงการพบกันของซีมอน โบลิบาร์และโฆเซ เด ซาน มาร์ตีนที่กวายากิลในปี 1822 เป็นสัญลักษณ์ประจำเมือง
- หอนาฬิกาตอร์เรโมริสกา – หอนาฬิกาสีขาวสไตล์มัวร์บนทางเดินริมแม่น้ำช่วงใต้ สร้างในปี 1931 คู่กับศาลากลางตรงข้ามเป็นจุดถ่ายรูปยอดนิยม
- สุสานกลางกวายากิล – สุสาน 'เมืองขาว' ที่เปิดตั้งแต่ปี 1823 เต็มไปด้วยหลุมศพหินอ่อนขาว รูปปั้น และผลงานของช่างหินชาวอิตาลี มีบริการนำชมโดยมัคคุเทศก์
- ป่าอนุรักษ์เซร์โรบลังโก – เขตอนุรักษ์ป่าเขตร้อนแห้งแล้งห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกราว 15 กิโลเมตร มีเส้นทางเดินป่าและหอชมวิว เป็นที่ดีสำหรับชมนกแก้วมาคอว์สีเขียวขนาด…
- ปวยร์โตซานตาอานา – ย่านริมแม่น้ำใหม่ที่อยู่ทางเหนือของเนินซานตาอานา ดัดแปลงจากอู่ต่อเรือเก่า มีทางเดินริมน้ำ ร้านอาหาร พิพิธภัณฑ์ดนตรีป็อป และอาคาร 'เกลียว' ส…
- โบสถ์ซานฟรานซิสโก – โบสถ์ของคณะฟรันซิสกันริมถนนเก้าตุลา สร้างใหม่หลังไฟไหม้ปี 1902 หน้าลานเล็กมีรูปปั้นวีเซนเต โรกาฟูเอร์เต
- สวนพฤกษศาสตร์กวายากิล – สวนพฤกษศาสตร์บนเนินเขาทางเหนือของเมือง รวบรวมกล้วยไม้หลายร้อยชนิดและพืชท้องถิ่น มีสวนผีเสื้อและเส้นทางเดิน ชมวิวเมืองได้
- ชิงช้าสวรรค์ลาเปร์ลา – ชิงช้าสวรรค์ชมวิวสูงราว 57 เมตรที่ปลายด้านเหนือของทางเดินริมแม่น้ำ ห้องโดยสารปรับอากาศให้มองเห็นแม่น้ำกวายัส เนินซานตาอานา และลาสเปญาสได้ทั…
- พิพิธภัณฑ์เทศบาลกวายากิล – พิพิธภัณฑ์เก่าแก่ที่สุดของเอกวาดอร์ ก่อตั้งในปี 1909 จัดแสดงโบราณวัตถุ ศิลปะยุคอาณานิคม และประวัติศาสตร์เมืองตามลำดับเวลา
- พิพิธภัณฑ์เพรสลีย์ นอร์ตัน – พิพิธภัณฑ์โบราณคดีในคฤหาสน์สร้างช่วงทศวรรษ 1940 บนถนนเก้าตุลาทางตะวันตก จัดแสดงเครื่องปั้นดินเผาของวัฒนธรรมชายฝั่งโบราณของเอกวาดอร์
- ตลาดหัตถกรรมกวายากิล – ตลาดงานฝีมือทางใต้ของใจกลางเมือง มีแผงกว่าร้อยแผงขายหมวกปานามา งานแกะสลักจากต้นทากัว ผ้าขนอัลปากา และของที่ระลึกอื่น ๆ
- กระเช้าลอยฟ้าแอโรเวีย – กระเช้าลอยฟ้าข้ามเมืองที่เปิดในปี 2020 ข้ามแม่น้ำกวายัสจากทางเดินริมแม่น้ำไปยังดูรัน ใช้เวลาไม่กี่นาทีชมวิวแม่น้ำและเมืองจากบนฟ้า
ร้านอาหาร
- เอล เปซ โวลาดอร์ – ร้านปิกันเตเรียเก่าแก่ที่เริ่มจากรถเข็นในปี 1983 ซุปปลาหัวหอมของที่นี่ได้รับการโหวตจาก Taste Atlas ว่าเป็นอันดับหนึ่งขอ…
- ร้านปูแดง (สาขาเออร์เดซา) – ร้านปูครอบครัวที่เปิดในปี 1997 ปูแดงขนาดใหญ่หน้าร้านเป็นสัญลักษณ์ของย่านเออร์เดซา และการทุบปูทั้งตัวด้วยค้อนไม้เป็นเอกล…
- ปิกันเตเรีย ลา คูลาตา – ปิกันเตเรียสไตล์อาร์ตใกล้ถนนริมทะเล 2000 เดินถึงได้ เมนูเด่นคือซุปปลาหัวหอมราดเซวิเช่ปลามะนาว
- โล นูเอสโตร – ร้านอาหารเอกวาดอร์ดั้งเดิมในเออร์เดซาที่เปิดมาสามสิบปี ผนังประดับภาพกัวยากิลในอดีต เมนูประจำร้านคือซุปลูกกล้วยเขียว
- คาเฟ่ เดอ เตเร (สาขาการ์โซตา) – แบรนด์อาหารเช้าท้องถิ่นที่เริ่มจากการขายลูกกล้วยทอดผ่านหน้าต่างบ้าน ลูกกล้วย (bolón) และไข่ผัดกล้วยเป็นอาหารเช้าคลาสสิก…