เกาะอีสเตอร์

หนึ่งในเกาะที่มีผู้คนอาศัยอยู่ที่โดดเดี่ยวที่สุดในมหาสมุทรแปซิฟิก มีรูปปั้นโมไอเกือบพันองค์เฝ้าชายฝั่ง แหล่งขุดหินราโนราราคู และการชมพระอาทิตย์ขึ้นกับรูปปั้นสิบห้าองค์ที่ตองการีกีคือสิ่งที่ต้องไปให้ได้ในชีวิต

เกาะอีสเตอร์ (ภาษาท้องถิ่นเรียกว่าราปานุย Rapa Nui) เป็นดินแดนของชิลีในทะเลแปซิฟิกใต้ ห่างจากแผ่นดินใหญ่ของชิลีราว 3,700 กิโลเมตร และห่างจากเกาะพิตแคร์น (Pitcairn) ซึ่งเป็นเกาะมีคนอาศัยที่ใกล้ที่สุดราว 2,000 กิโลเมตร จึงเป็นหนึ่งในเกาะที่มีผู้คนอาศัยอยู่ที่โดดเดี่ยวที่สุดในโลก เกาะมีรูปร่างเป็นสามเหลี่ยม พื้นที่ราว 164 ตารางกิโลเมตร ประชากรทั้งเกาะราว 8,000 คนเกือบทั้งหมดอาศัยอยู่ที่ฮังกาโรอา (Hanga Roa) เมืองเดียวบนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ ราวปี ค.ศ. 800–1200 ชาวโพลินีเซียนั่งเรือแคนูมาถึงเกาะ จากนั้นพวกเขาแกะสลักรูปปั้นหินขนาดใหญ่เกือบพันองค์ที่เรียกว่า “โมไอ” (moai) ซึ่งเป็นตัวแทนของบรรพบุรุษที่ถูกยกย่องเป็นเทพ ตั้งอยู่บนแท่นหินริมทะเลที่เรียกว่า “อาฮู” (ahu) หันหลังให้ทะเลและหันหน้าเข้าหาหมู่บ้านเพื่อปกปักรักษาชาวเกาะ ในปี 1995 อุทยานแห่งชาติราปานุยได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกขององค์การยูเนสโก ครอบคลุมพื้นที่ราวร้อยละ 40 ของทั้งเกาะ

ภูมิอากาศเป็นแบบกึ่งเขตร้อนชื้นทางทะเล ตลอดปีอุณหภูมิอยู่ที่ 18–28 องศาเซลเซียส เดือนมกราคม–มีนาคมอากาศอุ่นที่สุด และต้นเดือนกุมภาพันธ์มีเทศกาลวัฒนธรรมตาปาตีที่กินเวลาราว 2 สัปดาห์

การท่องเที่ยว แนะนำให้ใช้เวลา 4–5 วัน แบ่งเป็นหนึ่งวันเที่ยวชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ (อาฮูกลุ่ม ราโนราราคู ตองการีกี) หนึ่งวันเที่ยวตะวันตกเฉียงใต้ (ราโนเกาและโอรองโก วินาปู) และหนึ่งวันเที่ยวทางเหนือ (หาดอานาเคนา อาฮูอากีวี)

การเดินทาง สายการบินลาตัม (LATAM) มีเที่ยวบินทุกวันจากซานติอาโกไปยังสนามบินมาตาเวรี (ราว 5.5 ชั่วโมง) บนเกาะสามารถเช่ารถยนต์ รถ ATV หรือเข้าร่วมทัวร์ได้

กฎระเบียบสำคัญ ค่าเข้าอุทยานแห่งชาติสำหรับผู้ใหญ่ต่างชาติราว 80 ดอลลาร์สหรัฐ มีอายุ 10 วัน และสามารถเข้าชมราโนราราคูและโอรองโกได้อย่างละครั้งเท่านั้น ตั้งแต่เปิดให้บริการอีกครั้งในปี 2022 การเข้าชมแหล่งโบราณคดีต้องมีมัคคุเทศก์ท้องถิ่นที่ได้รับใบอนุญาตนำทาง นักท่องเที่ยวที่เข้าเกาะต้องกรอกแบบฟอร์มเข้าเมืองของตำรวจชิลี (PDI) และมีตั๋วเครื่องบินขากลับและการจองที่พัก โดยพำนักได้ไม่เกิน 30 วัน ห้ามแตะต้องหรือปีนป่ายรูปปั้นโมไอและแท่นหิน ผู้ฝ่าฝืนจะถูกปรับหนัก นักท่องเที่ยวที่ถือหนังสือเดินทางจีนต้องมีวีซ่าชิลีหรือมีคุณสมบัติที่สามารถเข้าได้โดยไม่ต้องมีวีซ่า (ให้ยึดประกาศล่าสุดของหน่วยงานกงสุลชิลีเป็นหลัก)

สถานที่เด่น

• อาฮูตองการีกี – แท่นอาฮูที่ใหญ่ที่สุดของเกาะ มีรูปปั้นโมไอ 15 องค์เรียงเป็นแถว หันหลังให้มหาสมุทรแปซิฟิก ภาพพระอาทิตย์ขึ้นจากด้านหลังรูปปั้นคือภาพที่โด่งดั…
• ราโนรารากู – แหล่งกำเนิดของโมไอเกือบทั้งหมด บนเนินภูเขาไฟกระจายอยู่ราว 400 องค์ที่ยังทำไม่เสร็จหรือรอการขนย้าย เรียกกันว่า “ห้องอนุบาลโมไอ”
• หาดอานาเคนา – หาดทรายขาวขนาดใหญ่แห่งเดียวของเกาะ ร่มเงาจากสวนมะพร้าว และแท่นนาอูนาอูที่มีโมไออนุรักษ์ไว้ดีที่สุด ที่นี่คือจุดที่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเกาะขึ…
• โอรองโก – หมู่บ้านบ้านหินบนขอบปากปล่องภูเขาไฟราโนกาโอ เป็นศูนย์กลางพิธี “มนุษย์นก” หน้าผาเต็มไปด้วยภาพแกะสลักมนุษย์นก และมองเห็นเกาะเล็กสามแห่งกลางทะ…
• อาฮูตาไฮ – สามแท่นหินที่ชายขอบเมืองฮังกาโรอา โมไอบนแท่นโคเตริกูมีดวงตาจากปะการังขาวและหินออบซิเดียนที่บูรณะขึ้น เป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกที่โด่งดังที่สุดข…
• ราโนเกา – ปล่องภูเขาไฟยักษ์กว้างราว 1.6 กิโลเมตร ผิวน้ำมี “เกาะลอย” ของกกทอโตรา ขอบปล่องถูกคลื่นทะเลกัดเซาะเป็นช่องว่าง งดงามและสงบ
• ฮานกา โร – เมืองเดียวบนเกาะอีสเตอร์ มีท่าเรือ ตลาดหัตถกรรม พิพิธภัณฑ์ และร้านอาหารซีฟู้ดรวมอยู่ เป็นศูนย์กลางที่พักของนักท่องเที่ยว
• อาฮูอากีวี – อาฮูอากีวีเป็นแท่นหินเดียวบนเกาะที่ตั้งอยู่ในแผ่นดินแต่หันหน้าสู่ทะเล มีโมอาย 7 องค์ ตามตำนานแทนนักสำรวจทั้งเจ็ดที่กษัตริย์องค์แรกส่งออกไป
• อาฮูวีนาปู – กำแพงหินที่ประกอบกันแน่นสนิทจนแทบสอดใบมีดไม่ได้ มักถูกนำไปเปรียบเทียบกับกำแพงหินอินคา เป็นตัวอย่างฝีมือการก่อหินของเกาะ
• ปูนาเปา – แหล่งวัตถุดิบของ “ปูกาโอ” สีแดงที่สวมบนหัวโมอาย ในปากปล่องภูเขาไฟเล็กยังมีเสาหินสีแดงที่ยังไม่ได้ขนออกไป
• อาฮูอากาฮังกา – กลุ่มโมอายบนชายฝั่งใต้ที่ยังคงล้มคว่ำหน้าอยู่ตามสภาพเดิม เชื่อกันว่าเป็นที่ฝังพระศพของกษัตริย์องค์แรก โฮตูมาตัวอา
• อาฮูไวฮู – แปดโมอายบนอ่าวชายฝั่งใต้ล้มคว่ำเรียงเป็นแถว ปูกาโอสีแดงกลิ้งอยู่ข้างกาย ภาพดูวังเวงน่าสะเทือนใจ
• ถ้ำอานาคาเกงกา – ปลายถ้ำลาวาเปิดเป็นช่องหน้าต่างสองช่องที่หันออกสู่หน้าผาแปซิฟิก ต้องคลานเข้าไป
• ถ้ำอานาเตปาฮู – ท่อลาวาขนาดใหญ่ที่เดินผ่านได้ บริเวณที่หลังคาถล่มมีกล้วยและเผือกขึ้นอยู่ เคยเป็น “สวนใต้ดิน” และที่อยู่อาศัยของคนโบราณ
• เตปีโตกูรา – หินกลมเรียบเงาบนชายฝั่งทางเหนือที่เรียกว่า “แม่เหล็ก” ตามตำนานนำมาจากโฮตูมาตัวอา ข้าง ๆ มีโมอายล้มยืนที่ใหญ่ที่สุดของเกาะ
• ภาพสลักหินปาปาวากา – กลุ่มภาพสลักขนาดใหญ่บนแผ่นหินบะซอลต์ริมทางเหนือ มีรูปเรือแคนู ปลาทูน่า ฉลาม เต่า ปลาหมึกยักษ์ และอื่น ๆ จากท้องทะเล
• หาดโอวาเฮ – อ่าวเล็กทางตะวันออกของอานาเกนา มีชายหาดทรายสีชมพูอ่อนโอบล้อมด้วยหน้าผาหินภูเขาไฟสีน้ำตาลแดง นักท่องเที่ยวน้อย
• ภูเขาเตเรวากา – จุดสูงสุดของเกาะ (ประมาณ 507 เมตร) จากยอดเขามองเห็นแนวชายฝั่งทั้งเกาะและเส้นขอบฟ้าโค้งของมหาสมุทรแปซิฟิกได้ 360 องศา
• คาบสมุทรโปอีเก – ภูเขาไฟที่เก่าแก่ที่สุดทางปลายด้านตะวันออกของเกาะ มีหน้าผาริมทะเลและ “คูโปอีเก” ตามตำนาน ต้องมีไกด์นำจึงจะเข้าได้
• พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยาเซบัสเตียน เอ็งเลิร์ท – พิพิธภัณฑ์เดียวของเกาะ จัดแสดงโมอายหญิงเพียงองค์เดียว ดวงตาปะการังของโมอายต้นฉบับ และแบบจำลองแผ่นไม้รองโรงงโรงงาน (รongorongo)
• ถ้ำอานาไกตังกาตา – ถ้ำใต้หน้าผาริมทะเล เพดานถ้ำยังมีภาพเขียนนกนางนวลสามสีแดง ขาว ดำ เกี่ยวข้องกับการบูชาคนนก
• อาฮูฮูรีอาอูเรงกา – แท่นหินเดี่ยวในแผ่นดินมีโมอายหนึ่งองค์ หันหน้าตรงกับดวงอาทิตย์ขึ้นในวันครีษมายัน เชื่อว่าเป็นหอดูดาวโบราณ และโมอายองค์นี้ได้รับการบรรยายว่า…
• อาฮูเตเปอู – โมอายและฐานบ้านรูปเรือ บ้านวงกลมหินและคอกไก่หินบนชายฝั่งทางเหนือ เป็นแหล่งหมู่บ้านโบราณที่ยังค่อนข้างสมบูรณ์

ร้านอาหาร

• เต โมอานา ร้านอาหารวิวทะเล – ร้านอาหารทะเลยอดนิยมริมชายหาดฮังกา โรอา มีเซวิเชและวิวพระอาทิตย์ตก ได้รับการแนะนำจาก Fodor's
• ทาตากุ เวฟ ร้านปลาริมอ่าว – ซ่อนอยู่หลังท่าเรือฮังกาปิโก เซวิเชชิ้นใหญ่มีชื่อเสียงดี ริมทะเลชมพระอาทิตย์ตก
• ร้านคานาเฮา – ร้านอาหารทะเลบนถนนริมทะเลฮังกา โรอา เซวิเชสามชนิดได้รับความนิยม ชมนักเซิร์ฟและพระอาทิตย์ตกได้
• โอบูดูมงด์ – ร้านอาหารยุโรปรสผสมที่เจ้าของเป็นชาวเบลเยียม เมนูเด่นคือทูน่าวานิลลาตาฮิตี และมีชั้นดาดฟ้าชมพระอาทิตย์ตก
• มิคาเฟ่ คาเฟ่ไอศกรีมโฮมเมด – คาเฟ่ริมท่าเรือประมงฮางกา โรอา มีไอศกรีมทำมือที่เปลี่ยนรสบ่อย และมีแซนด์วิชกับเค้กด้วย

เส้นทางท่องเที่ยว

• เกาะอีสเตอร์: โมอาย และวงรอบภูเขาไฟ 4 วัน – ตั้งฐานที่ฮังกาโรอา ชมเหมืองหิน รูปปั้นหินสิบห้าองค์ และปากปล่องภูเขาไฟที่หมู่บ้านนกมนุษย์โอรองโก