เต้าฝู

เมืองทิเบตบนเส้นทางเหนือเสฉวน–ทิเบต มีบ้านไม้ทรงทิเบตเปิงเค่อเรียงรายริมแม่น้ำเซียนสุ่ย ล้อมรอบด้วยวัดหลิงเชว่ ทุ่งหญ้าหยู่เค่อ และทุ่งหญ้าหลงเติ้ง เป็นจุดพักสำคัญของการขับรถทาง 317

อำเภอเต้าฝูตั้งอยู่ทางตอนกลางเหนือของเขตปกครองตนเองทิเบตกานจื่อ ในหุบเขาแม่น้ำเซียนสุ่ย ทางหลวงหมายเลข 317 (เส้นทางเหนือเสฉวน–ทิเบต) ผ่านตัวเมือง ความสูงของตัวเมืองประมาณ 2,950 เมตร เป็นจุดพักทางวัฒนธรรมบนเส้นทางเหนือเสฉวน–ทิเบตและวงรอบตันปา–เต้าฝู และได้รับการขนานนามว่าเป็น “เมืองแห่งศิลปะที่อยู่อาศัยของชาวทิเบต”

จุดที่น่าชมที่สุดคือบ้านไม้ทรงทิเบตเปิงเค่อที่เรียงรายริมแม่น้ำเซียนสุ่ย ผนังด้านนอกสีแดงสลับขาว และภายในที่มีการแกะสลักและวาดลวดลายอันประณีต ซึ่งโดดเด่นไม่เหมือนที่ใดในเขตทิเบต ทางเหนือของตัวเมือง วัดหลิงเชว่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1662 มีชื่อเสียงด้านประติมากรรมดอกไม้จากเนยยัค

บริเวณใกล้เคียง สามารถขึ้นเหนือไปยังทุ่งหญ้าหยู่เค่อเพื่อกางเต็นท์ชมทุ่งดอกไม้ในฤดูร้อน หรือไปทางตะวันออกเฉียงใต้ผ่านทุ่งหญ้าหลงเติ้งสู่ปาเหมยและทาก๋ง หรือลงใต้เข้าสู่หุบเขาจาป้าใหญ่เพื่อสำรวจประเพณี “จ่อฮุน” อันเป็นการเดินทางมาเยือนของคู่รัก

ช่วงที่ดีที่สุดคือเดือนมิถุนายนถึงกันยายน ซึ่งเป็นฤดูทุ่งหญ้าและการแข่งม้า ส่วนตุลาคมมีสีใบไม้สวยงามในหุบเขาเซียนสุ่ย ฤดูหนาวหนาวจัด แต่มีประเพณีเฉลิมฉลองปีใหม่ทิเบต (โลซาร์) อย่างคึกคัก

การเดินทางจากเฉิงตูผ่านคังติ้งใช้เวลาราว 8–9 ชั่วโมง หรือเข้าจากทิศของตันปาและลั่วซวี่ สนามบินคังติ้งและสนามบินกานจื่อเกซาร์ต้องใช้เวลาเดินทางโดยรถหลายชั่วโมง

แนะนำให้พัก 1–2 วัน ในตัวเมืองมีที่พักแบบบ้านทิเบตหลายแห่ง

ข้อควรระวัง: ถนนบางช่วงของทุ่งหญ้าและหุบเขาอยู่ในสภาพไม่ดี ช่วงฤดูฝนควรระวังดินถล่ม และควรเคารพธรรมเนียมของวัดและบ้านเรือน

สถานที่เด่น

เส้นทางท่องเที่ยว