พิษณุปุระ

เมืองวัดดินเผาแห่งราชวงศ์มัลละ วัดอิฐมีภาพนูนเรื่องเล่ามหากาพย์เต็มผนัง ขึ้นชื่อด้านผ้าซารีบาลูจารีและม้าดินเผา

พิษณุปุระตั้งอยู่ในเขตบันกูรา รัฐเบงกอลตะวันตก ห่างจากโกลกาตาราว 150 กม. และเคยเป็นราชธานีของราชวงศ์มัลละในศตวรรษที่ 17-18 กษัตริย์มัลละนับถือนิกายไวษณพ และเนื่องจากพื้นที่ขาดแคลนหิน จึงสร้างวัดหลายสิบแห่งด้วยอิฐและหินลูกรัง ผนังวัดประดับด้วยภาพนูนดินเผา มีเนื้อหาจากรามายณะ มหาภารตะ และตำนานพระกฤษณะ ถือเป็นผลงานสูงสุดของสถาปัตยกรรมดินเผาในเบงกอล และอยู่ในรายชื่อเบื้องต้นมรดกโลกขององค์การยูเนสโก อากาศร้อน เดือนเมษายน–มิถุนายนอุณหภูมิอาจเกิน 40 องศาเซลเซียส และช่วงมิถุนายน–กันยายนเป็นฤดูฝน ช่วงที่ดีที่สุดคือตุลาคมถึงมีนาคมของปีถัดไป ปลายเดือนธันวาคมมีเทศกาลพิษณุปุระ จัดแสดงงานฝีมือและดนตรีคลาสสิก และที่นี่ยังเป็นแหล่งกำเนิดของสายดนตรีพิษณุปุระอีกด้วย วัดส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ทางทิศใต้ ได้แก่ วัดรัสมัญจะ จอร์บังลา ศยามไรย์ ลัลจี และราธาศยาม ห่างกันเพียงไม่กี่ร้อยเมตร ดูแลโดยสำนักสำรวจโบราณคดีอินเดีย และซื้อตั๋วใบเดียวเข้าชมได้ทั้งหมด ทางทิศเหนือมีวัดมทันโมหันและวัดมัลเลศวรที่ยังมีผู้ศรัทธาเข้าสักการะไม่ขาดสาย ทางทิศใต้ยังมีปืนใหญ่ดาลมาดัลและกลุ่มวัดจอร์ นักท่องเที่ยวมักเหมารถสามล้อไฟฟ้า (โตโต้) เพื่อเที่ยวเป็นวงรอบ ใช้เวลาประมาณครึ่งวัน งานฝีมือเป็นอีกจุดเด่นสำคัญ ผ้าซารีไหมบาลูจารีมีชื่อเสียงจากการทอลวดลายมหากาพย์ และในเมืองมีโรงทอผ้าให้เข้าชม ส่วนห่างออกไปราว 20 กม. ที่ปันจ์มุระคือแหล่งผลิตม้าดินเผาทรงคอยาวแบบบันกูรา การเดินทางต่อไปยังกามาร์ปุกูร์ เนินซูซูเนีย และอ่างเก็บน้ำมุกุฏมณีปุระได้ จากสถานีฮาวราห์ในโกลกาตา นั่งรถไฟประมาณ 3.5–4 ชั่วโมงไปยังสถานีพิษณุปุระ แนะนำให้พัก 1-2 วัน ภายในวัดต้องถอดรองเท้า และช่วงฤดูร้อนพื้นร้อนจัด จึงควรเที่ยวช่วงเช้าตรู่หรือเย็น

สถานที่เด่น

ร้านอาหาร

เส้นทางท่องเที่ยว